فرمود: آرى. دلیل این مطلب آیۀ قرآن است (وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخَاشِعِينَ) (کمک بگیر از صبر و نماز و آن سنگین و دشوار است مگر براى خشوع‌کنندگان) صبر پیامبر است و نماز اقامه ولایت من است؛ به‌ همین جهت خداوند مى‌فرماید: (إِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ) و نفرموده إنَّهما لکبیرة (آن دو سنگین است)، چون حمل ولایت سنگین است مگر براى خاشعین که آنها شیعیان بینا و روشنند؛ زیرا صاحبان عقاید از قبیل: مرجئه و قدریه و خوارج و دیگران از قبیل ناصبى‌ها اقرار به نبوّت حضرت محمّد صلّى الله علیه و آله و سلّم دارند و در این مورد اختلافى ندارند، ولى هم ایشان دربارۀ ولایت من اختلاف دارند و منکر آن هستند، مگر تعداد کمى؛ آنهایند که خداوند در قرآن ایشان را توصیف نموده (إِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخَاشِعِينَ).

در جاى دیگر قرآن راجع به نبوّت حضرت محمّد و ولایت من می‌فرماید: (وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ وَقَصْرٍ مَشِيدٍ). (قَصْر): محمّد صلّى الله علیه و آله و سلّم است. (وَبِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ) (چاه واگذار شده) ولایت من است که آن را رها کرده‌اند و منکر شده‌اند. هر که اقرار به ولایت من نداشته باشد اقرار به نبوّت پیامبر براى او سودى نخواهد داشت، این دو با هم قرین و همراهند؛ زیرا پیامبر اکرم نبىّ مرسل و امام مردم است، على پس از او امام مردم و وصىّ محمّد است؛ چنانچه پیامبر اکرم فرمود: ”أنتَ مِنّى بِمَنزِلَةِ هارونَ مِن موسى إلّا أنّه لا نَبِىَّ بعدى.“

اوّل ما محمّد و وسط ما محمّد و آخر ما محمّد است، هر کس معرفت مرا کامل داشته باشد او بر دین قیّم و استوار است؛ چنانچه در این آیه می‌فرماید: (وَذَلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ) این مطلب را به توفیق خدا و کمک او توضیح مى‌دهم. اینک می‌گویم: ای سلمان و ای اباذر!

گفتند: لبّیک ای أمیرالمؤمنین!

فرمود: من و محمّد یک نور از نور خداوند بودیم، خداوند دستور داد به آن نور که دو قسمت شود، به نیمى از آن فرمود: محمّد باش! و به نیم دیگر فرمود: على باش! به همین جهت پیامبر اکرم فرموده است: ”عَلىٌّ مِنِّى و أنا من عَلىٌّ و لا یُؤدِّى عَنّى إلّا علىٌّ“ (على از من و من از على هستم و این کار را نمی‌تواند انجام دهد مگر على.)

ابابکر را با سوره برائت به مکه فرستاد، جبرئیل نازل شد گفت: اى محمّد! خداوند می‌فرماید: باید این کار را تو انجام دهى یا مردى از خودت، آنگاه مرا فرستاد تا از ابابکر بگیرم، از او گرفتم اما او ناراحت شد، از پیامبر اکرم پرسید: آیا در این مورد آیه قرآن دربارۀ من نازل شده؟ *