مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٤٦ - راجع به حدیث غدیر و اشعار حسّان بن ثابت
إتمامِ النّعمَةِ! و رِضا الرّبِّ برسالتی و بولایةِ علیٍّ مِن بعدی!“
فقال حسّانُ بن ثابت: یا رسولَ الله! ائْذِنْ لی لِأقولَ فی علیٍّ أبیاتًا؟! فقال: ”قُل علی بَرَکَةِ الله!“ فقال حسّانُ: یا مَشِیخَةَ قریش! اسْمَعوا قولی بشهادةٍ من رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم!
|
ألَم تَعلَموا أنَّ النَّبیَّ محمّدًا |
لدَی دَوحِ خُمٍّ حینَ قامَ منادیًا |
|
|
و قد جاءه جبریلُ مِن عند ربِّه |
بأنّک معصومٌ فلا تَکُ وانیًا |
|
|
و بلِّغْهم ما أنزَل اللهُ ربُّهم |
و إن أنت لم تَفعَلْ و حاذَرتَ باغیًا |
|
|
علیک فما بلَّغتَهم عن إلهِهم |
رسالتَه إن کـنتَ تَخـشَی الأعادیا |
|
|
فقامَ به إذ ذاک رافِعُ کفِّه |
بیُمنَی یدَیه مُعلِنَ الصَّوت عالیًا |
|
|
فقال لهم: مَن کنتُ مولاه مِنکم |
و کان لِقَولی حافظًا لیس ناسیًا |
|
|
فمولاه مِن بَعدی علیٌّ و إنّنی |
به لکم دونَ البَریِّة راضیًا |
|
|
فیا ربِّ مَن والی علیًّا فوالِه |
و کُنْ للّذی عادَی علیًّا مُعادیًا |
|
|
و یـا ربِّ فانْصُرْ ناصِرِیه لِنَـصرِهم |
إمامَ الهُدَی کالبَدرِ یَجلو الدَّیاجیا |
|
|
و یا ربّ فاخْذُلْ خاذِلِیه و کُنْ لهم |
إذا وُقِفوا یومَ الحساب مُکافیًا» |
٢. در کتاب شیعه در اسلام سبط، جلد ٢، صفحۀ ٣٣، در پاورقی گوید:
«حموینی در فرائد السمطین حدیث غدیر و اشعار حسّان بن ثابت را نقل کرده که در بیت آخر گوید:
|
فقال له: قُمْ! یا علیُّ فإنّنی |
رضیتُک مِن بعدی إمامًا و هادیًا» |
٣. در کتاب الغدیر، جلد ١، صفحۀ ٣٤ اشعار حسّان را به نحوی دیگر نقل کرده و تا صفحۀ ٤١ در اطراف آن شرحی داده است.[١]
[١]ـ جنگ ٩، ص ٨.