مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٨٠ - دربار&#١٧٢٨ معنای کَبْش و لقب رسول الله ابن أبیکبشه که قریش به او داده بودند

الصّحابة و سؤالِه بعضَهم فی مسائلَ دینیّةٍ تدلّ علی صحّة هذا الإجتهاد کالّذی فعل مع عُمَرَ فی استشارته فی الأذان و نحو ذلک.»

صفحة ٤٧: «و لمّا بلغ الثانیّةَ عشرة رحَل مع عمّه أبی‌طالب إلی الشّام، فقابل فی أثناءِ رحلتِه راهبًا مسیحیًّا اسمُه بُحَیرا، و تزوّج و هو فی الخامسة و العشرین من خدیجة و هی سیّدةٌ قُرَشیّة تُناهِز الأربعین من بنی‌أسد، و کانت قد تزّوجَت قبل النّبیّ بزوجَین و کانت ذاتَ ثروة و جاهٍ فکانت مِن أوفَرِ أهل مکّة غنًی و کانت تستخدم رجالًا من قریش کان آخرُهم محمّدًا صلّی الله علیه و آله و سلّم، و لم یتزوّج غیرَها فی أثناء حیاتها فکفاه اللهُ مؤونةَ الیُتْمِ و الفقر.»

صفحة ٤٨: «و لیس أدلَّ علی صدق الرّجل من أن یُؤمِن به أقربُ النّاس إلیه کخدیجة و علیّ بن أبی‌طالب.»

صفحة ٤٩: «و رفع من شأن نصف المجتمع و هو المرأة و لاقی فی سبیل ذلک کثیرًا فلم ییأس.»[١]

دربارۀ معنای کَبْش و لقب رسول الله ابن أبی‌کبشه که قریش به او داده بودند

در نهایه ابن أثیر، جلد ٤، صفحۀ ١٤٤ وارد است:

«کبش فی حدیث أبی‌سفیان ”لقد أمِرَ أمرُ ابنِ أبی‌کَبْشَةَ“ کان المشرکون یَنسُبون النّبیَّ صلّی الله علیه و آله إلی أبی‌کَبْشَة؛ و هو رجلٌ مِن خُزاعة خالَف قُریشًا فی عبادة الأوثان و عبَد الشِّعرَی[٢] العَبورَ فلمّا خالفهم النّبیُّ صلّی الله علیه و آله و سلّم فی عبادة

[١]ـ جنگ ٢٣، ص ٨١.

[٢]ـ أقرب الموارد: الشِّعرَی: الکوکب الذی یطلع فی الجوزاء و طلوعه فی شدّة الحرّ، و یقال له: الشِّعرَی الیمانیّة و تلقّب بالعَبور. (محقّق)