مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٥٨ - اشعاری در مدح حضرت ولیّ عصر عجّل الله تعالی فرجه الشّریف

آمدی نیمۀ شعبان و بیاید به جهان

حجّت حق ولیّ ذوالمنن إن شاء الله

لشکر کفر به‌هم درشکند آنکه بود

صاحب بازوی لشکرشکن إن شاء الله

برسد ناصر اسلام و ز غم خصمانش

چاک سازند به‌ تن پیرهن إن شاء الله

خلعت شادی پوشید محبّان کاین شاه

بر تن خصم بپوشد کفن إن شاء الله

آخرین حجّت حق می‌رسد و می‌گیرد

ز وفا دست تو و دست من إن شاء الله

یوسف دین خدا را نگذارد أعداء

بفروشند به بخس ثمن إن شاء الله[١]

ای حجّت کبرای خداوند یگانه

خون شد به عزایت جگر اهل زمانه

بحر غم و اندوه تو را نیست کرانه‌

ای تیر غمت بر دل عشّاق نشانه

جمعی به ‌تو مشغول و تو غایب ز میانه

هرچند بود خاک درت کعبۀ احرار

و آن خاک ملائک را کحل است بر ابصار

عشّاق ز آثار نجویند به ‌جز یار

حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار

او خانه همی جوید و من صاحب خانه

در وادی جان بازی مستانه تویی تو

نور حق و شمع همه کاشانه تویی تو