مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٠١ - کشتن مأمون فضل بن سهل و به شهادت رساندن حضرت رضا علیهالسّلام را

ثَلاثَ‌مِائَةِ ألفِ درهمٍ.»[١]

قال المجلسی: «بیانٌ:

· الغِلُّ بالکسر: الحِقدُ و الضِّغنُ · و یقال: أتیتُه مِن عَلُ أی: من موضعٍ عالٍ ·و الغِمر بالکسر: الحِقدُ و الغِلُّ · قوله [علیهالسّلام]: ”فیا مَن رأی“ کلامٌ علی التعجّب،‌ أی: مَن رأی سرًّا یکون صیانتُه بنسیانه و الحال أنّ النسیان ظاهرًا ینافی الصیانةَ · و قولُه ”مخافة“ متعلّقٌ بالمصرع الأولی · قولُه: ”إلی مُلتوَی حَشًا“ أی: مَن یکون لوی و زحیرٌ فی أحشائه. و فی بعض النُّسخ حِسًّا بکسر الحاء المهملة و تشدید السین المهملة: و هو وَجَعٌ یأخذ النَفساءَ بعد الولادة؛ و علی التقدیرین کنایةٌ عن عدم الصّبر علی ضبطِ السِّرّ و منازعةِ النّفس إلی إفشائه. و قال الجوهری: ”سِحاةُ کلّ شی‌ء: قِشرُه، و سِحاءُ الکتاب: مکسورٌ ممدودٌ، و سَحَوتُ القرطاسَ و سَحَیتُه أسحاه: إذا قَشَرتَه، و سَحَوتُ الکتابَ و سَحَیتُه: إذا شَدَدتَه بالسِّحاء.“»[٢]و[٣]

کشتن مأمون فضل بن سهل و به شهادت رساندن حضرت رضا علیهالسّلام را

در تاریخ یعقوبی، جلد ٢، صفحۀ ٤٤٤ آمده است که:

«پس از خاتمه و کشته شدن محمّد بن هارون الرَّشید در سنۀ ١٩٦، مأمون به خلافت نشست و اهل شهرها با او بیعت کردند.»

[١]ـ روایت فوق در عیون أخبار الرّضا علیه السّلام، طبع سنگی، ص ٣٤٧ [طبع حروفی، ج ٢، ص١٧٤] موجود است؛ و نیز در روضۀ بحار الأنوار، از طبع آخوندی، ج ٧٨، ص ٣٥٢ [طبع بیروت، ج ٧٣، ص ٤٩] موجود است.

[٢]ـ بحار الأنوار، ج ٤٩، ص ١٠٧.

[٣]ـ جنگ ٥، ص ١٧٥.