مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٩٦ - کرامت حضرت امام رضا علیهالسّلام در استجابت دعای دختر مرحومحیدری

صِدِّیقٍ و مائةِ ألفِ حاجٍّ و مُعتَمَرٍ و مائةِ ألفِ مُجاهِدٍ و حُشِرَ فی زُمرَتِنا و جُعِلَ فی الدَّرَجاتِ العُلی مِن الجَنَّةِ رَفیقَنا.“»[١]

و نیز در صفحۀ ٢٢٤ از عیون و أمالی روایت کرده است:

«از طالقانی، از احمد همدانی، از علیّبن حسنبن فضّال، از پدرش، از حضرت رضا علیهالسّلام أنّه قال له رجلٌ مِن أهلِ خراسان: یابنَ رسولِ الله! رأیتُ رسولَ الله صلّی الله علیه و آله و سلّم فی المَنامِ کأنّه یقول لی: ”کیف أنتم إذا دُفِنَ فی أرضِکم بَعضِی فاستُحفِظتم وَدِیعَتی و غُیِّبَ فی ثَراکم نَجمِی؟“

فقال له الرّضا [علیهالسّلام]: ”أنا المَدفونُ فی أرضِکم، و أنا بَضعَةٌ مِن نبیِّکم، و أنا الوَدیعَةُ و النّجمُ. ألا! فمَن زارَنی و هو یَعرِفُ ما أوجَبَ اللهُ تبارک و تعالی مِن حقّی و طاعَتی فأنا و آبائی شُفَعاءُه یومَ القیامة؛ و مَن کُنّا شُفَعاءَه یومَ القیامة نَجا و لو کان علیه مِثلُ وِزرِ الثَّقَلَین الجِنِّ و الإنسِ؛ و لقد حدّثنی أبی عن جدّی عن أبیه عن آبائه علیهمالسّلام أنّ رسولَ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم قال: مَن زارَنی فی مَنامِه فقد زارَنی؛ لأنّ الشیطانَ لا یَتمثّل فی صورتی و لا فی صورَةِ أحَدٍ من أوصِیائی و لا فی صورةِ أحدٍ من شیعتِهم؛ و إنّ الرُّؤیا الصّادقةَ جُزءٌ مِن سبعین جُزءًا مِن النُّبُوَّةِ.“»[٢]و[٣]

کرامت حضرت امام رضا علیهالسّلام در استجابت دعای دختر مرحومحیدری

حضرت آیة الله آقای حاج سیّد علی لواسانی ـ دامت برکاته ـ فرزند مرحوم آیة الله حاج سیّد ابوالقاسم، در روز یکشنبه ١٤ شهر صفر الخیر ١٤٠٤، در منزل

[١] و ٢ـ بحار الأنوار، ج ٩٩، ص ٣٢.

[٢]

[٣]ـ جنگ ٦، ص ٢٠٩.