مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٧٦ - راجع به غربت حضرت امام رضا علیه السّلام

آن حضرت را مطلق‌الجناح و مبسوط‌الید در جمیع امور و در رتق و فتق امور لشکری و کشوری قرار داده است.

و در ظاهر کنیزکی زیبا از نصاری را به خدمت می‌گمارد، و خدم و هشم و غلمان را در اطراف می‌گمارد؛ ولی از آوردن اهل و عیال و فرزند دلبندش حضرت ابو‌جعفر امام محمّد ‌تقی علیه السّلام عملاً منع می‌کند، به طوری‌که وحیداً غریباً در حجرۀ در بسته به زهر جفا شهید می‌شود.

و خود در تشییع جنازه پیرهن چاک می‌زند، و اشکش سرازیر، و مجالس فاتحه و تعزیه دائر، و به طور معروف برای بزرگداشت و تجلیل از آن حضرت عزای عمومی و تعطیل رسمی اعلام می‌کند؛ و مردم بخت برگشتۀ جاهل هم توهّم می‌کنند این کارها بر اساس اخلاص و مودّت است. و لمثل هذا عَمِلَ السّیاسیون. فهو لَعَنَه الله رئیسهم و قائدهم لهذه الطّریقة، و أعلَمُ مِن أبیه هارون الّذی اشتبه فی سیاسة مَدینته‌ بقتل أبیه موسی بن جعفر علیهما السّلام.

دوّم: عوض آنکه پس از شهادت پدرش موسی ‌بن جعفر علیهما السّلام در زندان سندی بن شاهک (رئیس شرطۀ بغداد)، طرفداران و موالیان و سرسپردگان و وکلای پدرش، یک‌باره اطراف او را بگیرند و امامت او را گردن نهند و او را تجلیل و تکریم نمایند و تمام شیعیان پدرش را به او دعوت کنند و اموال خطیری که به عنوان وکالت از پدر آن حضرت از مردم گرفته‌اند به آن حضرت بسپارند و ارکان ولایت و دعائم امامتش را تقویت و تأیید و تسدید کنند، این بی‌انصاف‌ها تصدیق نکردند، و حاضر نشدند تسلیم شوند و پول‌ها را بسپارند و جاه و اعتباری را که از برکت پدرش کسب کرده بودند به مبدأش و محورش و قطبش برگردانند.

هریک از وکلای مهم برای خود عنوانی و شخصیتی و رفت ‌و آمدی و رتق و فتقی و إفتاء ‌و قضاوتی و روایت احادیث و اخباری و تفسیر آیه و سوره‌ای داشته، و با مصرف پول کلان امام موسی علیه السّلام در اَهواء‌ و آراء ‌شخصیه و طرفدارانشان،