مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٦٩ - ترجمه یزید بن سلیط راوی روایت تصریح بر امامت امام رضا علیهالسّلام

المفیدُ فی إرشاده مِن خاصّة أبی‌الحسن موسی علیه السّلام و ثِقاته و مِن أهل الورع و العلم و الفقهِ من شیعته.»

و در رسالۀ توضیح الإشتباه و الإشکال، تألیف شیخ محمّد علی سارَوی، در صفحۀ ٣٠٣، تحت عدد ١٤٨٥ فرموده است:

«یزیدبن سَلِیط ـ بفتح السّین ـ الزّیدیّ مِن أصحاب الکاظم علیهالسّلام.»

و در تنقیح المقال، جلد ٣، صفحۀ ٣٢٦ فرماید:

«شیخ در رجالش و کشیّ، او را از اصحاب حضرت کاظم علیهالسّلام شمرده‌اند؛ و شیخ گوید: از خواصّ اصحاب حضرت کاظم علیه السّلام و از ثقات آن حضرت و از اهل علم و ورع و فقه و روات از شیعیان آن حضرت بوده است، و نصّ راجع به امامت حضرت رضا علیه السّلام روایت نموده است.

و از همین جا جمعی از اساطین، که از جمله ایشان مولی صالح مازندرانی است، تصریح کرده‌اند که: زیدیّ بودن او به اعتبار نَسَب است، نه به اعتبار مذهب.

و علاّمه حلّی گمان کرده است که به اعتبار مذهب بوده است، و این گمان و توهُّم از علاّمه از غرائِب است؛ و گویا علاّمه آن حدیث طویل را که راجع به امامت حضرت رضا علیه السّلام روایت کرده است، ملاحظه ننموده تا بر او روشن گردد که تصریحاتی در آن روایت است که دلالت دارد بر آنکه زیدیّ المذهب نبوده است.»

و سپس گوید:

«در کافی دو حدیث طویل از او روایت شده، که هر دو دلالت بر جلالت و امانت و عدالت او دارد، و در آنها حضرت سرّ خود را که در نزد غیر عادل امین نمی‌گذارد، در نزد او گذارده است.»

و سپس مقداری از آن دو روایت را، که یکی از آنها همین روایتی بود که ما در اینجا نقل کردیم، نقل می‌فرماید.