مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣١٣

اندر جهان عیان شده غوغای رستخیز

ای قامت تو شور قیامت به‌پای خیز

زینب برت بضاعت مزجات جان به کف

آورده با ترانۀ یا أیّها العزیز

هرکس به مقصدی ره صحرا گرفته پیش

من روی در تو و دگران روی در حجیز

بگشا ز خواب دیده و بنگر که از عراق

چونم به شام می‌برد این قوم بی‌تمیز

محمل شکسته، نالۀ حدی، ساربان سنان

ره بیکران و بند گران، ناقه بی‌جهیز

خرگاه، دودِ آه و نقابم غبار راه

چتر آستین و معجر سر دست خاکبیز

گاهم ز طعن نیزه به زانو سر حجاب

گاهم ز تازیانه به سر دست احتریز

یک کارزار دشمن و من یک تن غریب

تو خفته خوش به بستر و این دشت فتنه ‌خیز

گفتم دو صد حدیث و ندادی مرا جواب

معذوری ای ز تیر جفا خسته خوش بخواب

شهید عشق که تنگست پوست بر بدنش

تو خصم بین که به غارت برند پیرهنش[١]