مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٥٣ - إخبار أمیرالمؤمنین علیه السّلام به شهادت امام حسین علیهالسّلام در کربلا

و قال ابنُ عبّاس: أوحَی اللهُ تعالی إلی محمّدٍ صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”إنّی قَتَلتُ بیَحیَی بن زَکَرِیّا سبعین ألفًا و إنیّ قاتلٌ بابنِ ابْنَتِک سبعین ألفًا [و سبعین ألفًا].“[١] و الأحادیثُ عنه فی هذا الشأن کثیرةٌ.[٢]»[٣]

[إخبار أمیرالمؤمنین علیه السّلام به شهادت امام حسین علیهالسّلام در کربلا]

بحار [طبع] کمپانی، مجلّد ٩، صفحة ٥٨٠ [الخرائج و الجرائح‌]:

«رُوِیَ عن أبی‌جعفرٍ علیه السّلام عن أبیه، قال: ”مَرَّ عَلیٌّ علیهالسّلام بِکربلاءَ، فقال: لَمّا مَرَّ به أصحابُه و قَد اغرَورَقَت عَیناه یَبکِی و یقول:

هَذا مُناخُ رِکابِهم و هَذا مُلقَی رِحالِهِم هاهُنا مُراقُ دِمائِهم، طوبَی لَکِ مِن تُربَةٍ علیها تُراقُ دِماءُ الأحِبَّةِ!“

و قال الباقرُ علیه السّلام: ”خَرَجَ عَلیٌّ یَسِیرُ بِالنّاسِ، حَتَّی إذا کانَ بِکربلاءَ علَی مِیلَینِ أو مِیلٍ تَقَدَّمَ بَینَ أیدیهم، حَتَّی طافَ بِمَکانٍ یُقال لَها: المِقدَفان، فقال:

قُتِلَ فیها مِائَتا نَبِیٍّ و مِائَتا سِبطٍ، کُلُّهم شُهداءُ، و مُناخُ رِکابٍ و مَصارِعُ عُشّاقٍ شُهَداءَ، لا یَسبِقُهم مَن کان قَبلَهم و لا یَلحَقهم مَن بَعدَهم.“»[٤]و[٥]

[١]ـ مستدرک الحاکم، ج ٣، ص ١٧٦.

[٢]ـ انظر العقد الفرید، ج ٢، ص ٢١٩؛ الصواعق، ص ١١٥؛ کنز العمال، ج ٥، ص ٢٢٣؛ و کثیرًا سواها من کتب الحدیث و الفضائل و التاریخ. (تاریخ الشّیعة)

[٣]ـ جنگ ٢٠، ص ٣٠٩.

[٤]ـ بحار الأنوار، ج ٤١، ص ٢٩٥.

[٥]ـ «حضرت أمیرالمؤمنین على بن أبى‌طالب علیه السّلام در وقت حرکت به‌ سوى صفّین، مرورشان به کربلا افتاد، و در حالی‌که اصحابش بر وى مرور مى‌نمودند و دو چشمانش از اشک سرشار گردیده بود و مى‌گریست، مى‌گفت: *