مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٤٩ - اقوال در ازدواج حضرت سکینه بنت الحسین علیهالسّلام
«... عن مالک بن أعیَن، قال: سمعتُ سُکَینة بنتالحسین تقول: عاتَبَ عمّیَ الحسنُ أبی فی أُمّی، فقال:
|
لعمرُک إنَّنی لَأُحِبُّ دارًا |
تکون بها سُکَینة و الرَّبابُ |
|
|
أُحِبُّها و أبذَلُ جُلَّ مالی |
و لیس لعاتبٍ عندی عِتابُ»[١] |
[اقوال در ازدواج حضرت سکینه بنت الحسین علیهالسّلام]
١. در أغانی، جلد ١٦، در أخبار الحسین و نسبه از صفحۀ ١٣٨ تا صفحۀ ١٧٤، از طبع دارالکتب، داستانهای عدیدهای دربارۀ حضرت سکینه سلام الله علیها آورده است، که بسیاری از آنها به افسانه اشبه است؛ مثل داستان ازدواج و طلاق او با زید بن عمرو بن عثمان و تنبیه اشعب به آنکه روی تخمها بخوابد و حضانت کند تا جوجه درآورند و هزاران جوجه بیرون آمد و آنها را بنات الاشعب میگفت؛ و مثل داستان ازدواجش با ابراهیم بن عبدالرحمن بن عوف که با وجود امتناعش از پذیرش خطبه، به خاطر گریه کنیزک خود بنانة با او ازدواج کرد و دخول نکرده خاتمه یافت.[٢]
٢. در أغانی، طبع دار الکتب، جلد ١٦، صفحۀ ١٤٩ آورده است که:
«تزوّجت سُکَینةُ بنت الحسین علیهالسّلام عدّةَ أزواجٍ: أوّلُهم عبدُالله بن الحسن بن علیّ و هو ابنُ عمّها و أبو عُذرَتِها، و مُصعَبُ بن الزّبیر، و عبدُالله بن عثمان الحزامی، و زید بن عمرو بن عثمان، و الأصبَغُ بن عبدالعزیز بن مروان و لم یَدخُل بها، و إبراهیمُ بن عبدالرحمن بن عوف و لم یَدخُل بها.»
٣. در صفحۀ ٨٢٧ از موسوعة آل النّبیّ، دکترة عائشة بنت الشّاطی گوید:
[١]ـ جنگ ١٥، ص ٢٤٧.
[٢]ـ جنگ ١٥، ص ٢٥٧.