مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٤٨ - راجع به ازدواج فاطمه بنت الحسین با عبدالله بن عمرو بن عثمان
در واقعۀ فخّ یحیی و سلیمان و ادریس فرزندان عبدالله مَحْض و عبدالله أفطس که فرزند حسن بن علیّ بن علی بن الحسین است؛ و ابراهیم طَباطَبا و عمر بن حَسَن برادرزادۀ حسین شهید فخّ، و عبدالله بن اسحاق بن ابراهیم غمر و عبدالله بن الإمام جعفر الصّادق علیه السّلام، و بسیاری دیگر از علویّین که مجموعاً ٣٠٠ تن با جمیع اهل بیت حسین بن علیّ و اصحابش بودند حضور داشتند؛ و دیگر از علویّین: علی بن ابراهیم بن حسن و حسن بن محمّد بن عبدالله محض، و عبدالله و عمر پسران اسحاق بن حسن بن علی بن الحسین حضور داشتند.[١]
راجع به ازدواج فاطمه بنت الحسین با عبدالله بن عمرو [بن] عثمان
در صفحۀ ٨٢٤ از موسوعة آل النّبیّ، دکترة بنت الشّاطی گوید:
«و أمّا فاطمةُ بنتُ الحسین (أُختُ سُکینة) فاستقرّت بها الحیاةُ فی بیتِ زوجها الحسنِ المثنّی إبنِعمّها الحسنِ رضی الله عنهما، فلمّا حضرت زوجَها الوفاةُ قال لها:
”إنّکِ ـ یا فاطمةُ! ـ امرأةٌ مرغوبٌ فیکِ! فکأنّی بعبدالله بن عمرو بن عثمان إذا خرج بجنازتی قد جاء علی فَرَسٍ مُرجِّلًا جُمَّتَه لابسًا حُلَّتَه یَخطُبکِ! فانْکِحی مَن شئتِ سواه! فإنّی لا أدَعُ الدّنیا ورائی همًّا غیرَکِ.“ و صَدَق حدسُه؛ تزوّجها عبدُالله بنعمرو بعد تمنّعٍ منها و إباء، فولدتْ له محمّدًا (الدّیباج) و القاسمَ و رقیّةَ بنی عبدالله بن عمرو. و کانت ولدتْ للحسن ابنَه عبدَالله الّذی کان یقول: ما أبغضتُ أحدًا بُغضی عبدَالله بن عمرو، و ما أحبَبتُ حُبَّ ابنِه محمّدٍ الدِّیباج. (نسب قریش، صفحة ٥١)»
در أغانی، از طبع دارالکتب، جلد ١٦، صفحۀ ١٣٩ که در اخبار حضرت حسین بنعلی و نسب او آورده است که:
[١]ـ جنگ ١٥، ص ١٥٥.