مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٣١

[اشعاری در مدح حضرت زهرا سلام الله علیها از خصائص الفاطمیة]

حضرت آقای حاج آقا معین در روز بیستم جمادی الثّانیه ١٤٠٦ هجریّه قمریّه، روز میلاد حضرت فاطمه زهراء سلامالله علیها، در بنده منزل در مشهد مقدّس ضمن مواعظ خود، این ابیات را قرائت کردند و گفتند:

«گویا در کتاب خصائص الفاطمیّۀ آقا میرزا محمّد باقر واعظ [کجوری] طهرانی دیده‌ام،[٢] که از شیخ حرّ عاملی ـ أعلی الله مقامه الشّریف ـ نقل می‌کند:[٣]

[١]ـ جنگ ٢، ص ٨٤ إلی ٨٩.

[٢]ـ در الذّریعة، ج ١، ص ٤٠٦، این‌گونه وارد است که: «الحاج مولی باقر بن المولی اسماعیل الکجوری الطّهرانی الشهیر بالواعظ، صاحب جنة النعیم و الخصائص الفاطمیة، المتوفی زائرًا بالمشهد المقدس الرضوی، سنة ١٣١٣ ه‌ . ق.» (محقّق)

[٣]ـ در خصائص الفاطمیّة، ج ١، ص ٢٤٦، این اشعار را به خود مؤلّف نسبت داده و می‌نویسد: «ولقد قلتُ نظما»؛ لذا ظاهراً مرحوم حاج آقا معین شیرازی در این مقام سهو نموده و به شیخ حرّ عاملی نسبت داده‌اند. (محقّق)

[٤]ـ امام شناسی، ج ١٣، ص ١٨١:

«١. محلّ تجمّع نور خداست جلّ جلاله، و درخت مبارک زیتونى است که برکاتش همۀ انسان‌ها را فرا گرفته است.

٢. او قطب دائره وجود است، و نقطه مجرّد وحدتى است که چون پایین آمد کثراتش رو به فزونى گرفت. *