مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٢٩ - از اشعار حکیم صفا در مدح حضرت زهرا علیها السّلام
|
اوصاف خدا در تو هویداست کما هی |
||||||||
|
علم تو محیط است به معلوم الهی |
||||||||
|
ذاتت متعالی صفتت لایتناهی |
||||||||
|
سر تا قدمت آیینۀ طلعت شاهی |
||||||||
|
خورشید گهی تافت همهگاه به ماهی |
||||||||
|
بر گرد سمند تو نیارست تکاپو |
||||||||
|
من با تو به توحید دلی یکدله دارم |
||||||||
|
از عشق تو بر گردن جان سلسله دارم |
||||||||
|
من عشق تو را پیش رو قافله دارم |
||||||||
|
از بحر عنایات تو چشم صله دارم |
||||||||
|
من قطره که از بحر فزون حوصله دارم |
||||||||
|
تا بال گشایم به فنای حرم هو |
||||||||
|
ای پیش رواق تو به خمخانۀ نُه طاق |
||||||||
|
زیر فلک قوسی ابروی کجت طاق |
||||||||
|
نبود چو تو خورشید که از مشرق آفاق |
||||||||
|
از شرق تو خورشید الوهیّت اشراق |
||||||||
|
این شش جهت و چار عناصر به تو مشتاق |
||||||||
|
چون عاشق دلباخته بر طلعت نیکو |
||||||||
|
ای بر سر شاهان زمین از قدمت تاج |
||||||||
|
بر خیل ملک خاک سر کوی تو موّاج |
||||||||
|
آنی که انانیّت تو رفته به تاراج |
||||||||
|
آن قطره که گردیده غریق یم موّاج |
||||||||
|
بحریست که میزاید از او لجّه و امواج |
||||||||
|
آبی است که میروید از او عرعر و ناژو |
||||||||