مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٢١ - راجع به حدیث «فاطمة مهجة قلبی»

در مناقب؛ و شیخ جمال‌الدّین حنفی موصِلیّ در دُرَرُ بَحرِ المناقب روایت کرده‌اند.

از جناب محترم ثقة المحدّثین، آقای حاج شیخ فاضل تبریزی ـ أطال الله بقاءه ـ که فعلاً بحمد الله تعالی در حال حیاتند، نقل شد:[١]

در سفری که در ماه جمادی الثّانیه ١٣٩٥ یا ١٣٩٦ هجریّه قمریّه، به مکّه و مدینه برای أدای عمره و زیارت مشرّف شده بودم، روزی که برای زیارت مرقد مطهّر رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم وارد حرم شدم؛ دیدم عمله‌ها برای مرمّت أساس مرقد مطهّر، داخل محوّطۀ شبّاک می‌روند. من هم قدری آجر برداشتم و به دنبال عمله‌ها به درون محوّطه وارد شدم. چشمم به شکل قبور افتاد. با دقّت مشاهده نمودم. در پشت قبور، قبری دیدم کنار محراب نمازگزاران بنا شده؛ و روی آن این عبارت نوشته شده است:

قال رسول الله صلّی الله علیه و سلّم:

”فاطمةُ مُهجَةُ قَلبی، و ابناها ثَمَرَةُ فؤادی، و بَعلُها نورُ بَصَری،

و الأئمَّةُ مِن وُلدِها أُمَناءُ رَبّی، حَبلٌ مَمدودٌ بَینَه و بَینَ الخَلقِ؛

مَن تَمَسَّک بِهم نَجا، و مَن تَخَلَّفَ عنهم هَوَی.“[٢]

این عبارت، لفظ حدیثی است که زمخشری آورده است و ما عین سند و متن روایت او را از طرائف سیّد بن طاووس، صفحۀ ١١٧ و ١١٨، و از بحار الأنوار، طبع حروفی، جلد ٢٣، صفحه ١١٠، نقلاً از طرائف، در اینجا ذکر می‌کنیم:

و مِن ذلک ما رَواه عَنِ المُسَمَّی عندهم جارَ اللهِ فَخرَ خَوارَزمَ، أبوالقاسم مَحمودُ بنُ عُمَرَ الزَّمخشریُّ، بِإسنادِه إلی محمَّدِ بن [أحمَدَ بنِ] علیِّ بنِ شاذان. قال: حَدَّثَنا الحسنُ بن حَمزَةَ، عن علیّ بن محمَّدِ بن قُتَیبَةَ، عن الفَضلِ بن شاذان، عن محمَّدِ بنِ زیادٍ، عَن حُمَیدِ بن صالحٍ، یَرفَع الحدیثَ بِأسماءِ رُواتِه و

[١]ـ قابل ذکر است این مطلب در دو صفحه قبل با قدری تفاوت از جنگ ١٣، ص ٦٧ نقل شد؛ ولیکن به جهت اختلاف نسخه و زیادت مطلب تکرار گردید. (محقّق)

[٢]ـ جنگ ٢٢، ص ٤٨.