مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٨١ - دربار١٧٢٨ تکلّم خورشید با أمیرالمؤمنین علیه السّلام
دربارۀ تکلّم خورشید با أمیرالمؤمنین علیه السّلام
١. در الغدیر، جلد ٣، صفحۀ ٣٩٢ از شیخ الاسلام حمّوئی در فرائدالسمطین، باب ٣٨؛ و خوارزمی در مناقب، صفحۀ ٦٨؛ و قندوزی در ینابیع، صفحۀ ١٤٠، روایت میکند که:
«روی عن رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم أنّه قال لعلیٍّ: ”یا أبالحسن! کلِّمِ الشَّمسَ! فإنَّها تُکلِّمک!“
قال علیٌّ علیهالسّلام: ”السّلام علیک أیُّها العَبدُ المُطیعُ لِلّه و لرسولِه!“
فقالت الشّمسُ: و علیکَ السّلام یا أمیرَالمؤمنین و إمامَ المُتّقین و قائِدَ الغرِّالمُحَجَّلین! یا علیُّ! أنت و شیعتُک فی الجنّة؛ یا علیُّ! أوَّلُ مَن تَنشَقُّ عنه الأرضُ محمَّدٌ ثمَّ أنت! و أوَّلُ مَن یُحیَی محمّدٌ ثمَّ أنت! و أوَّلُ مَن یُکسَی محمّدٌ ثمَّ أنت!
فسجد علیٌّ علیهالسّلام لِله تعالی و عیناه تَذرِفان بالدُّموع، فانکَبَّ علیه النَّبیُّ فقال: ”یا أخی و حَبیبی! ارْفَعْ رأسَک فقد باهَی اللهُ بک أهلَ سَبعِ سَماواتٍ.“[١]
و در اینباره زاهی، که متوفّای ٣٥٢ است، در ضمن قصیدۀ خود سروده است:
|
مکلَّمُ الشَّمسِ ومَن رُدَّت له |
ببابلَ و الغَربُ منها قد قُبِط» |
٢. و در صفحه ٣٩٦ آورده است که زاهی در رثاءِ اهل بیت سروده است:
|
یا آل أحمد ماذا کان جُرمُکم |
فکلُّ أرواحِکم بالسّیف تُنتَزَعُ |
|
|
تُلقَی جُموعُکم شتَّی مفرَّقةً |
بین العباد و شَملُ الناس مجتمعُ |
|
|
و تُستباحون أقمارًا مُنکَّسةً |
تَهوِی و أرؤُسُها بالسَّمَر تقترعُ |
|
|
ألستُم خیرَ مَن قام الرَّشادُ بکم |
و قُوِّضَت سُنَنُ التضلیلِ والبِدَعُ؟[٢] |
[١]ـ جهت اطّلاع بیشتر به امام شناسی، ج ٤، ص ٣٧ به بعد مراجعه شود. (محقّق)
[٢]ـ جنگ ١٥، ص ١٥١.