مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٥٧ - قص&#١٧٢٨ دارَمیّة الحَجونِیّة با معاویه

قال: سَمِعتُ عَبایَةَ بنَ رِبعِیٍّ إمامَ الحَیِّ قالَ: سَمِعتُ عَلیًّا أمیرَالمُؤمنین علیه السّلام یَقولُ:

”أنا قَسیمُ النّارِ، أقول: هَذا وَلِیِّی دَعِیه و هَذا عَدُوِّی خُذِیه.“»[١]

روایت فوق را مناقب ابن شهر آشوب، جلد ٢، صفحۀ ٨ آورده است[٢].[٣]

[قصۀ دارَمیّة الحَجونِیّة با معاویه]

العقد الفرید، جلد ٢، صفحۀ ١١٣:

«قصة دارَمیّة الحَجونِیّة مع معاویة»

محصل قصّه آنکه معاویه چون حج نمود، در حجون منزل کرد و از دارمیّه حجونِیّه، که زنی بود، سؤال کرد و علّت حبّ أمیرالمؤمنین و بغض خود را از او پرسید، آن زن مردانه جواب گفت؛ رجوع شود[٤].[٥]

[١]ـ الأمالی للطّوسی، ص ٦٢٨.

[٢]ـ مناقب آل أبی‌طالب علیهم السّلام، ابن شهر آشوب، ج ٢، ص ١٥٧.

[٣]ـ جنگ ٥، ص ٢٣٨.

[٤]ـ جنگ ٥، ص ١٧٨.

[٥]ـ امامشناسی، ج ٩، ص ٩٥:

«معاویه چون حج کرد، فرستاد در پى زنى که به او دارمیه حجونیه مى‌گفتند. دارمیّۀ زن سیاه چهره و ضخیمى بود، و از شیعیان على محسوب مى‌شد.

معاویه به او گفت: حالت چطور است، اى دختر حام؟!

دارمیه گفت: خوب است، و من از قبیله حام نیستم؛ من زنى هستم از بنى کنانة!

معاویه گفت: راست گفتى! آیا مى‌دانى: من تو را براى چه امرى طلب کرده‌ام؟!

دارمیه گفت: سبحان الله، من علم غیب ندارم.‌

معاویه گفت: تو را طلبیده‌ام، تا از تو بپرسم: چرا على را دوست دارى، و مرا دشمن دارى؟! و چرا ولایت على را دارى، و با من سر عداوت و ستیزگى؟!

دارمیه گفت: آیا از پاسخ این سؤال در مى‌گذرى؟ معاویه گفت: نه! *