مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٨٣ - مکاشفاتی از آیة الله انصاری همدانی رضوان الله علیه

صمد را که نوشتم اوّلا بدون الف و لام نوشتم بعد الف و لام به او ملحق نمودم و همان شب در خلسه دیدم: (لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ)[١] شب گذشته در خواب دیدم آخر صفحۀ دست راست و اوّل صفحه دست چپ لفظ بشارت نوشته بود. (٢٩ ذی الحجة ١٣٦٦).

صبح دوشنبه ٢٤ محرم ٦٧، عدد «٥٠» را دیدم.

کنت متفکّراً فی لقاء‌ جناب ولیّ الله فشاهدت هذا العدد: «١٥». (٢٥ محرم ٦٧).

هذا العدد شهد فی الخلسة بعد صلاة الصبح «١١١» (بتاریخ: ٢٢/ ع ٢/٦٧).

در لیلۀ ٧ ،ج ل، در عالم خواب به‌ فکر لقاء حضرت ولیّ الله تعالی بودم در بین خلسه این عدد مشهود شد: «٨٨».

بسمه تعالی

شب گذشته حاج آقای زنجانی را در خواب دیدم می‌گفت: «سه سال دیگر به جائی می‌رویم که نه امام هست نه پیغمبر» مقصود عالم فنا بود، (یا گفت چهار سال دیگر و مظنون اوّل است) و من متحسّر بودم که در این مدّت چه‌ کنم. (بتاریخ ١٥ ذی الحجة ١٣٦٧).

امروز صبح عدد «١٩» مشهود افتاد. (١٥ محرم ١٣٧٨).[٢]

[١]ـ سوره هود (١١) ذیل آیه ١٠.

[٢]ـ جنگ ١٠، ص ١٢٧ الی ١٣٦.