مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٤ - در ترجمه حال آقا سیّد قریش قزوینی

ساعت را برای خود باقی گذار و در آن ساعت به کارهای محاسبه با نفس پرداز!»

پس از چند سال که یکی از اهالی تبریز به سامراء آمدند مرحوم میرزا از حالات مرحوم والدِ قاضی سؤال کردند در جواب گفته بود:

«آن ساعت را که شما فرمودید فعلاً تمام ساعات ایشان را گرفته و ایشان انزوا اختیار کرده، شبانه‌روز به کار خود مشغولند!»

بالجمله آنکه والد مرحوم قاضی با حاج محمّد قلی مراوده پیدا کرده و از شاگردان ایشان بوده است. هنگامی که مرحوم قاضی در سن جوانی از تبریز به نجف برای تحصیل حرکت کردند دستوراتی از والد خود داشته‌اند، منتهی الأمر از وجود آقای سیّد احمد کربلائی نیز استفاده نموده و با ایشان بسیار حشر داشتند.[١]

در ترجمه حال آقا سیّد قریش قزوینی

در کتاب مینودَر یا باب الجنّة قزوین، جلد ٢، صفحه ٥٠٧، در تحت شمارۀ ٩١٣، دیوان عاصی قزوینی را آورده است و گفته است:

«سراینده: سیّد حسین ابن حاجّ سیّد قریش حسینی قزوینی.

حاج سیّد قریش از سادات صاحب نفس و اهل سلوک بود و از علم و فضل بهره وافی داشت و از أقطاب سلسلۀ ذهبیّه به شمار می‌آمد، چنانکه در شرح حال وی آمده است: حاج امامقلی تبریزی دست ارادت به وی داده است و سیّد نیز سرمایه‌ای به او داده امر فرمود: به تبریز رفته و به تجارت مشغول باشد.»

در اینجا سه صفحه در شرح حال سیّد حسین آورده است.[٢]

[١]ـ جنگ ١٠، ص ١٥٣؛ برای اطلاع بیشتر پیرامون این مطلب به ص ٧٦ از همین مجلّد مراجعه فرمائید.

[٢]ـ جنگ ١٤، ص ٨١ .