مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٩ - مطالب منقوله از شاگردانِ بدون واسط&#١٧٢٨ مرحوم آقای قاضی رضوان الله علیه

احوالات و حکایات

[مطالب منقولهازشاگردانِ بدونواسطۀمرحوم آقای قاضی رضواناللهعلیه]

این حقیر در أحوال آیة الحقّ‌ و سندُ العرفان آیةالله العُظمی و حجّة الله الکُبری، الفقیه البصیر، الأدیب اللغویّ، الشّاعر المُفلِق، و الحکیم الإلهی، و المفسّر الکبیر و المحدّث العظیم و العارف بالله، الوحید الأوحد فی زمانه و عصره، بل لمن تقدّم منه أو تأخّر إلاّ مَن شاء اللهُ و تخیّر، الحاجّ السیّد المیرزا علیّ القاضیّ الطباطبائی التبریزیّ ـ قدّس الله تربته الزّکیّة ـ‌ در جاهای مختلف از بحث‌ها (چه در کتب مطبوعه و چه غیر مطبوعه،‌ و چه در دفاتر یادداشت‌ها و جُنگ‌ها) مطالب مسلّمه و مُتقَنه‌ای را که به حقیر به طور یقین رسیده بود، ذکر نموده‌ام. گرچه ورود حقیر به نجف أشرف، چهار سال پس از ارتحال آن سعید بود، امّا چه از شاگردان بلافصلِ ایشان بعد از حیات در نجف و چه از خصوص استادنا و ملاذنا العلاّمة آیةالله السیّد محمّد الحسین الطّباطبائی ـ قدّس الله نفسه ـ در بلدۀ طیّبۀ قم شنیده بودم، به قدری متقن و مسلّم بود که در حکم مشاهده و حضور و استماع و رؤیت خود مرحوم قاضی بود.

اینک در اینجا[١] بعضی از وقایعی را که تا به حال در جائی ننوشته‌ام می‌آورم و

[١]ـ‌ جنگ ١٨، ص ٢٣٧ الی ٢٧٤؛ و همین مجلد ص ٢٩ الی ٦٩.