مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٠٢ - رحلت آیت عظمای حقّ علاّمه طباطبائی رضوان الله علیه
است و سالروز را بر خلاف جمیع موازین شرعی، به سال شمسی به حساب آورده است، طبع کرده است. روز رحلت علاّمه هجدهم محرّم الحرام است، نه ١٥ ربیع الثانی فتأمّل وافهم! امّا ضلالت انسان را به اینجاها میکشاند.
|
خشت اوّل چون نهد معمار کج |
تا ثریّا میرود دیوار کج |
باری، اشعار اینهاست:
|
دامن از اندیشۀ باطل بکش |
دست از آلودگی دل بکش |
|
|
کار چنان کن که در این تیره خاک |
دامن عصمت نکنی چاک چاک |
|
|
یا به دل اندیشۀ جانان میار |
یا به زبان، نام دل و جان میار |
|
|
پیش نیاور سخن گنج را |
ور نه فراموش نما رنج را |
|
|
یا مَنِگَر سوی بتان تیز تیز |
یا قدم دل بکش از رستخیز |
|
|
روی بتان گرچه سراسر خوش است |
کشته آنیم که عاشق کش است |
|
|
عشق بلند آمد و دلبر غیور |
در ادب آویز رها کن غرور |
|
|
چرخ بدین سلسله پا در گل است |
عقل بدین مرحله لایعقل است |
|
|
جان و جسد سوخته زین برهمند |
مُلکْ و مَلَک سوختۀ این غمند[١] |
رحلت آیت عظمای حقّ علاّمه طباطبائی رضوان الله علیه
بسم الله الرّحمن الرّحیم
رحلت استادنا الأکرم فخر العلماء العاملین و الحکماء الرّاسخین و العرفاء الشامخین سند العَلَمُ التّقی، نمونۀ بارز و مثال باهر ائمّه طاهرین و آیت عظمای الهی الحاج السیّد محمّد حسین طباطبائی تبریزی ـحشره الله مع النّبی و أمیرالمؤمنینـ در روز هجدهم شهر محرّم الحرام سنۀ یکهزار و چهارصد و دو هجریّه قمریّه در
[١]ـ همان مصدر، ص ٧٣.