لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٤ - باب وجوه الصوم

بتراشد كفاره بدهد و آن كفاره سه روز روزه داشتن است يا تصدق است به اطعام ده مسكين يا كشتن گوسفنديست، و در اينجا مخيّر است ميان هر سه و اگر روزه دارد: سه روز روزه مى‌دارد و بقيه را نفرمودند چون مطلوب بيان صوم بود و بقيه در كفارات احرام خواهد آمد.

هفتم: روزه بدل هديى است كه در حج واجبست و نداشته باشد واجبست چنانكه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه شخصى كه حج تمتع كند يعنى حجى كه اول عمره را به جا آورد و محل شود و تا احرام بحج گرفتن از محرمات احرام تمتع يابد بر او واجبست كه هديى بدهد هر چه آسان باشد از شتر و گاو و گوسفند و اگر نيابد يكى از اينها را واجبست كه سه روز روزه در حج بگيرد و هفت روز را روزه بگيرد در وقتى كه رجوع كنيد شما به اهل خود يعنى اگر او با شما به خانه رود در خانه روزه مى‌گيرد و اگر در مكه معظمه بماند وقتى روزه مى‌گيرد كه شما رجوع كنيد به اهل خود بحسب ظن او مگر آن كه زياده از يك ماه باشد كه چون يك ماه بگذرد روزه مى‌تواند گرفت و گمان ندارم كه كسى تا بحال متفطن شده باشد بوجه حكمت اين التفات و اين سه روز در مكه روزه گرفتن كه روز هفتم و هشتم و نهم باشد و هفت روز وقتى كه به خانه خود رويد با شرايطش كه خواهد آمد ده روز است كه در بدليست هدى كامل است چون جمعى كه قربانى نداشتند مغموم بودند كه باين ثواب نرسيديم يا حج ما صحيح نيست با معارضاتى كه عمر كرد و منافقان او را مدد مى‌كردند كه شايد حج تمتع بر طرف شود، و يكى از شبهات اين بود كه همه كس هدى ندارند پس حج فقرا باطل خواهد بود و معقول نيست كه ما احرام گرفته باشيم و هنوز به عرفات و مشعر نرفته با زنان خود جماع كنيم و آب غسل از سر ما ريزد يا آب منى از ذكر