لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٨٨ - سه روز روزه در ماه

(و فى رواية عبد اللَّه بن سنان عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال انّ رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و اله سئل عن صوم خميسين بينهما اربعاء فقال امّا الخميس فيوم يعرض فيه الأعمال و امّا الأربعاء فيوم خلقت فيه النّار و امّا الصّوم فجنّة)

و در روايت صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه از حضرت سيد المرسلين ٦ پرسيدند از روزه دو پنجشنبه كه در ميان ايشان يك چهار شنبه بوده باشد چونست حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اما روز پنجشنبه روزيست كه اعمال مؤمنان را عرض مى‌كنند بر حق سبحانه و تعالى يعنى عمل هفته را پس اگر روزه باشد روزه سبب قبول ساير اعمال او مى‌شود و احتمال دارد كه در پنجشنبه اول و آخر عرض نمايند و اما چهار شنبه كه روزيست كه آتش را در آن روز آفريده‌اند و روزه سپر آتش است و ظاهرا در اينجا نيز چهار شنبه وسط مراد است.

چنانكه در حسن كالصحيح منقولست از فضل بن شاذان كه از حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه شنيدم كه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى روزه سنت را مقرر فرمود كه تمام كند به آن هر نقصى را كه در روزه فرض شده باشد و در ماهى سه روز مقرر فرمود كه در هر ده روز يك روز بگيرند تا آن كه گويا هميشه روزه‌اند چنانكه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه هر كه يك حسنه به جا آورد ده حسنه در نامه عملش مى‌نويسند، و كسى كه در هر ده روز يك روز روزه دارد چنان است كه هميشه روزه داشته است چنانكه سلمان رحمة اللَّه عليه گفت كه سه روز در هر ماهى روزه كل عمر است پس اگر كسى در غير عمر خود روزى را به بيند آن را روزه بدارد و چرا اين سه روز را مقرر فرمود زيرا