لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٧ - باب ثواب انظار المعسر

باب ثواب انظار المعسر

اين بابيست در بيان ثواب مهلت دادن كسى كه پريشان باشد و زايد بر قدر ضرورى نداشته باشد از قوت يك روز، و خانه ضرورى و جامه ضرورى و خادم ضرورى و بعضى اسب را استثنا كرده‌اند اگر ضرور باشد و هم چنين فروش و ظروف و كتب علمى ضرورى اينها از جهة وجوب مهلت دادن در كار است و اما از براى استحباب همين بس است كه او را مشكل باشد تحصيل نمودن بلكه فى نفسه سنت است مهلت دادن مگر فاسقى باشد كه خواهد مال را ندهد با قدرت بر آن كه در اين صورت ظاهر نيست كه مستحب باشد مهلت دادن مگر آن كه محتاج به رفتن نزد حكام جور باشد كه در اين صورت از اين جهت تاخير نمودن اولى است يا بايد قسم ياد كردن و از جهة تعظيم الهى قسم ياد نكند و تاخير نمايد يا شايد أو توبه كند و پس دهد.

(صعد رسول اللَّه ٦ المنبر ذات يوم فحمد اللَّه و اثنى عليه و صلّى على أنبيائه : ثمّ قال أيّها النّاس ليبلّغ الشّاهد منكم الغائب من انظر معسرا كان له على اللَّه عزّ و جلّ فى كل يوم ثواب صدقه بمثل ماله حتّى يستوفيه و قال ابو عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال اللَّه عزّ و جلّ‌ وَ إِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلى‌ مَيْسَرَةٍ وَ أَنْ تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ‌ انّه معسر فتصدّقوا عليه بمالكم فهو خير لكم)