لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٨٧ - سه روز روزه در ماه

غير اين هست اما تخصيص از جهة زيادتى اهتمام است.

(و روى عبد اللَّه بن المغيرة عن حبيب الخثعمىّ قال قلت لأبي عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه أخبرنى عن التّطوّع و عن هذه الثّلاثة الأيّام اذا اجنبت من اوّل اللّيل فاعلم انّي اجنبت فانام متعمّدا حتّى ينفجر الفجر اصوم او لا اصوم قال صم)

و به اسانيد صحيح و حسن كالصحيح منقولست از حبيب كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه بفرماييد كه آيا روزه تطوع و اين سه روز در هر ماه كه سنت است اگر جنب شوم از اول شب و علم به جنابت داشته باشم و عمدا بخواب روم تا صبح شود آيا آن روز را روزه بدارم يا روزه نگيرم حضرت فرمودند كه روزه بگير و به همين مضمونست موثق كالصحيح ابن بكير از آن حضرت صلوات اللَّه عليه و عمومات اخبار صحيحه كه خواهد آمد.

(و قال امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه صيام شهر الصّبر و ثلاثة ايّام من كلّ شهر يذهبن ببلابل الصّدر و صيام ثلاثة ايّام فى كلّ شهر صيام الدّهر انّ اللَّه عزّ و جلّ يقول‌ مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها)

و صدوق در صحيح و كلينى در حسن از آن حضرت صلوات اللَّه عليه روايت كرده‌اند كه فرمودند كه روزه داشتن ماه صبر كه ماه رمضانست و روزه داشتن سه روز از هر ماهى مى‌برند وسواسها و اندوههاى سينه را و هر ماه سه روز داشتن بمنزله صوم مدت عمر است زيرا كه حق سبحانه و تعالى مى‌فرمايد كه هر كه حسنه به جا آورد مرا و راست ده مثل آن پس سه روز سى روز مى‌شود و ماه رمضان كه كل ماه را دارد.