لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٦٤ - روزه سكوت
محمد كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه روزه گيرى بايد كه گوش تو نيز روزه باشد از شنيدن غيبت و بهتان و سازها و غنا و امثال اينها بلكه از هر چه فايده اخروى بر شنيدن آن نباشد و هم چنين روزه باشد چشمت از هر حرامى بلكه از هر مباحى نيز و مو و پوست تو به بدن نامحرم نرسد و غير اين اعضا را نيز شمردند، و فرمودند كه مىبايد كه روز روزهات مانند روز عدم روزه نباشد به آن كه مطلق منهيات و مكروهات و مباحات نيز از تو صادق نشود و كل روز را صرف طاعت و عبادت الهى كنى بلكه كل شب را نيز.
[جماع در صوم]
(و قال النّبيّ صلّى اللَّه عليه و اله انّ اللَّه تبارك و تعالى كره لي ستّ خصال و كرهتهنّ للأوصياء من ولدى و اتباعهم من بعدى احدها الرّفث فى الصّوم)
و در موثق از آن حضرت ٦ منقول است كه خداوند عالميان نخواست كه من شش چيز را به جا آرم و من نيز كراهت دارم كه اوصياء من كه فرزندان منند و شيعيان ايشان بعد از من اين كارها را بكنند يا يكى از آنها را بفعل آورند و يكى از آن شش جماع است يا فحش گفتن در حالت صوم، و سه مرتبه قبل از اين نيز گذشت در ابواب طهارت و صلاة و زكات بتمامها و در اينجا اكتفا به خصلتى كرد كه مناسب اين مقام بود و اگر مراد از رفث جماع باشد ترك آن جزو حقيقت صوم است و اگر فحش باشد تركش از مكملاتست اگر چه فى نفسه ترك آن واجبست و فحش گفتن حرام است.
[روزه سكوت]
(و روى ابو بصير عن الصّادق صلوات اللَّه عليه انّه قال انّ الصيام ليس من الطّعام و الشّراب وحده انّ مريم قالت إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً اى صمتا فاحفظوا ألسنتكم و غضّوا ابصاركم و لا تحاسدوا و لا