لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧٠١ - اعتكاف و حيض

بر وجوب آن روايات را بر استحباب و ليكن روايات ترتيب اصح است احوط آن است كه به آن عمل نمايند و تا مقدور باشد رعايت ترتيب كنند و اللَّه تعالى يعلم.

[اعتكاف پيامبر در رمضان‌]

(و روى داود بن الحصين عن ابى العبّاس عن ابى عبد اللَّه قال اعتكف رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و اله فى شهر رمضان فى العشر الاولى ثمّ اعتكف فى الثّانية فى العشر الوسطى ثمّ اعتكف فى الثّالثة فى العشر الاواخر ثمّ لم يزل صلّى اللَّه عليه و اله يعتكف فى العشر الاواخر)

و كالصحيح منقول است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه حضرت سيد المرسلين ٦ در يك سال اعتكاف فرمودند در ماه مبارك رمضان در دهه اول در سال دويم اعتكاف فرمودند در عشر دويم و در سال سيم اعتكاف كردند در دهه آخر ديگر مدار بر دهه آخر بود تا از دنيا مفارقت كردند.

[اعتكاف و حيض‌]

(و روى بن محبوب عن ابى بصير عن ابى ايّوب عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه فى المعتكفة اذا طمثت قال ترجع إلى بيتها فاذا طهرت رجعت فقضت ما عليها)

و به اسانيد صحيحه و كالصحيحه منقول است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه در معتكفه هر گاه حايض شود حضرت فرمودند كه به خانه خود مى‌آيد و چون طاهر مى‌شود به مسجد مى‌رود و به جا مى‌آورد آن چه بر او هست از اعتكاف و ظاهر ما عليها آن است كه بر او واجب بوده باشد بنذر يا شبه نذر كه لازم باشد تدارك آن و محتمل است كه اگر واجب نباشد سنّت باشد