لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٢١ - روزه هيجده ذى الحجه

داشته باشد و ترك مكن روزه بيست و هفتم ماه رجب را كه آن روزيست كه حضرت سيد المرسلين را نبى كردند و نبوّت بر آن حضرت نازل شد ٦، و روزه داشتن آن روز از براى شما مثل روزه داشتن شصت ماهست.

و صدوق حديثى ديگر از آن حضرت صلوات اللَّه عليه روايت كرده است به همين مضمون، و كالصحيح از سالم ثقه منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه آيا مسلمانان را عيدى هست غير از جمعه و عيدين حضرت فرمودند كه بلى عيدى كه حرمتش از همه عظيمتر است عرض نمودم كه كدامست حضرت فرمودند كه روز هجدهم ذى الحجة است عرض نمودم كه چه مى‌بايد كرد حضرت فرمودند كه خدا را ياد كنيد بروزه از جهة رضاى او، و بندگى كردن، و محمد و آل محمد را ياد كنيد به صلوات بر ايشان و غير آن پس به درستى كه حضرت سيد المرسلين ٦ وصيت فرمودند به حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه كه آن روز را عيد كنند و همه پيغمبران ٦ وصيت مى‌كردند اوصياء خود را كه آن روز را عيد كنند يعنى همين روز را يا روزى كه در آن روز اوصياء خود را نصب مى‌فرمودند آن روز را عيد كنند و هر دو ممكن است كه واقع بوده باشد و هر دو روز را عيد مى‌كرده باشند يا هر دو يكى باشد.

و روايت كرده است از طرق عامه از ابو هريره كه گفت هر كه روز هجدهم ذى الحجه را روزه دارد بنويسد حق سبحانه و تعالى از جهة او روزه داشتن شصت ماه را و آن روز غدير خم است كه حضرت سيد المرسلين ٦ دست حضرت امير المؤمنين على بن ابى طالب را گرفتند و فرمودند