لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٢٦ - روزه هيجده ذى الحجه

افضليت آن حضرت را، آن حضرت مسمّى شد به امير المؤمنين و حال آن كه آدم ميان روح و بدن بود چنانكه حق سبحانه و تعالى فرموده است‌ وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ‌ الخ يعنى ياد كن آن وقتى را كه پروردگار تو از فرزندان آدم از ذريّات ايشان عهد و پيمان گرفت و همه را بر هم گواه گرفت كه آيا من پروردگار شما نيستم گفتند بلى پس حق سبحانه و تعالى فرمود كه من پروردگار شما ام و محمد پيغمبر شماست و على امير و پادشاه شماست، و از پيغمبران جدا اين عهد و پيمان گرفت كه چون بيايد بسوى شما محمد هر آينه مى‌بايد كه ايمان به او بياوريد و او را يارى كنيد، و ايمان بياوريد به على بن ابى طالب و او را امير و پادشاه خود دانيد و همه را بر يكديگر گواه گرفت و احاديث متواتره از طرق عامه و خاصه وارد شده است در تفسير همين آيه با زيادتى بقيه ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم اجمعين و إن شاء اللَّه تعالى در تفسير مجمع البحرين مفصلا مذكور خواهد شد در آيه مباهله و عبارات كتب الهى كه حق سبحانه و تعالى در كتاب حضرت آدم تا حضرت عيسى در همه كتب امر فرموده است به متابعت حضرت سيد المرسلين و ائمه طاهرين صلوات اللَّه عليهم اجمعين.

پس فرمودند كه اسم اين روز در آسمان‌ «يوم العهد المعهود» است يعنى روزيست كه در زمين حضرت سيد المرسلين ٦ تازه كرد آن عهدى را كه حق سبحانه و تعالى از خلايق گرفته بود در روز أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ‌ و در زمين نامش‌ يَوْمَ الْميثاق الْمَاخُوذِ وَ الْجَمْعُ الْمَشْهُودَ است يعنى روزيست كه حق سبحانه و تعالى عهد و پيمان از بندگان خود گرفت به وساطت حضرت سيد المرسلين ٦ و روزيست كه اصحاب خود را آن حضرت جمع فرمودند در غدير خم و چون عهد و پيمان بر همه‌