لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩٩ - خطبه پيامبر قبل از رمضان

شربة من ماء عذب او تميرات لا يقدر على اكثر من ذلك و من خفّف فيه عن مملوكه خفّف اللَّه عزّ و جلّ عليه حسابه و هو شهر أوّله رحمة و وسطه مغفرة و اخره اجابة و العتق من النّار و لا غنى بكم فيه عن اربع خصال خصلتين ترضون اللَّه بهما و خصلتين لا غنى بكم عنهما فامّا اللّتان ترضون اللَّه بهما فشهادة ان لا اله الّا اللَّه و انّي رسول اللَّه و امّا اللّتان لا غنى بكم عنهما فتسئلون اللَّه فيه حوائجكم و الجنّة و تسالون اللَّه فيه العافية و تتعوّذون به من النّار)

و در حسن كالصحيح منقول است كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ در جمعه آخر ماه شعبان خطبه فرمودند و حمد و ثناى الهى به جا آوردند و بعد از آن فرمودند كه اى گروه مردمان بتحقيق كه سايه بر سر شما انداخته است يعنى نزديك شده است كه بيايد به نزد شما ماهى كه در آن شبى است كه بهتر است آن شب از هزار ماه يعنى عبادت آن شب بهتر است از عبادت هزار ماهى كه شب قدر نداشته باشد و آن ماه رمضان است كه حق سبحانه و تعالى روزه آن را واجب گردانيده است و مقرر فرموده است كه اگر كسى شبى از آن را به نماز نافله بسر آورد چنان است كه در ماههاى ديگر هفتاد شب به نافله بسر آورده باشد.

مقرر فرموده است كه هر كه در اين ماه عمل خيرى و نيكى بكند سنت چنان باشد كه در ماههاى ديگر واجبى از واجبات الهى به جا آورد، و هر كه فريضه از فرايض الهى را به جا آورد چنان باشد كه هفتاد فريضه را به جا آورده باشد، و اين ماه صبر است كه نفس را از مشتهيات او باز مى‌دارند و ثواب صبر بهشت است، و اين ماهى است كه مى‌بايد اغنيا بحال فقرا باز رسند كه ايشان را