لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٩٣ - نماز شب در رمضان

احياء نعمت البدعة است يعنى چه نيكو بدعتى است اين بدعت و ايشان سر شب نماز مى‌كردند عمر گفت كه اگر در آخر شب واقع سازيد بهتر است.

و از عايشه روايت كرده است حديث متن را و خطبه را نقل كرده است كه در روز چهارم فرمودند، و ديگر كسى به جماعت نكرد در زمان آن حضرت و در زمان ابو بكر و پاره از زمان عمر بعد از آن اين بدعت را او به همرسانيد و از ابو هريره نيز روايت كرده است و حديث آينده را از عايشه روايت كرده است.

[نماز شب در رمضان‌]

(و روى ابن مسكان عن الحلبيّ قال سالت ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن الصّلاة فى شهر رمضان فقال ثلث عشرة ركعة منها الوتر و ركعتا الصّبح قبل الفجر كذلك كان رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و اله يصلّى و انا كذلك اصلّى و لو كان خيرا لم يتركه رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و اله)

و به اسانيد صحيحه منقول است از حلبى كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از نماز در ماه رمضان حضرت فرمودند كه سيزده ركعت است هشت نافله شب، و سه ركعت وتر، و دو ركعت نافله صبح است پيش از صبح و در بعضى از نسخ بعد الفجر است يعنى از صبح كاذب و حضرت سيد المرسلين ٦ چنين نماز مى‌كردند و من نيز چنين نماز مى‌كنم و اگر خوبى بود حضرت سيد المرسلين ٦ آن را ترك نمى‌كردند يعنى نافله رمضان را حضرت نكردند و چون احاديث متواتره وارد شده است بر استحباب آن حمل مى‌كنيم كه آن سنت نيست كه آن حضرت بر آن مداومت فرموده باشند بلكه تطوعى بود كه گاهى مى‌كردند.

(و روى عبد اللَّه بن المغيرة عن عبد اللَّه بن سنان عن ابى عبد اللَّه‌