لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠٤ - يك روزه مستحبى

اللَّه را بمعنى للَّه فهميده باشد چنانكه بسيار است كه باين معنى استعمال مى‌نمايند و در بعضى از نسخ كان يعدل است و اول اظهر است و موافق است با ثواب الاعمال قديم كه نزد ماست.

و در قوى از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه هر كه روزه خود را به پوشاند و اظهار نكند بخلق روزه سنت را حق سبحانه و تعالى به فرشتگان فرمايد كه بنده من پناه مى‌خواهد از عذاب من يعنى كتمان مستحبات پناه جستن است به خدا از عذاب او اى فرشتگان او را در پناه من درآوريد و حق سبحانه و تعالى جميع فرشتگان خود را موكل گردانيده است كه دعا كنند از جهة روزه داران با اخلاص و امر نفرموده است كه به دعا از جهة احدى مگر آن كه آن دعا را در حق آن شخص البته مستجاب مى‌گرداند پس حضرت فرمودند كه خواب صايم عبادتست و نفس او تسبيح است.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه من تطيّب بطيب اوّل النّهار و هو صائم لم يفقد عقله)

و در موثق كالصحيح منقول است كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه بوى خوش كند در اول روز عقلش زايل نمى‌شود يعنى كج خلق و بى‌دماغ نمى‌شود به سبب صوم، و كج خلقى كه از لوازم گرسنگى است به سبب بوى خوش زايل مى‌گردد و احاديث بوى خوش خواهد آمد.

(و قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و اله ما من صائم يحضر قوما يطعمون الّا سبّحت له اعضاؤه، و كانت صلاة الملائكة عليه و كانت صلاتهم استغفارا.)

و سكونى روايت كرده است كه آن حضرت ٦ فرمودند كه‌