لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٣١ - حكم حائض

باب صوم الحائض و المستحاضة

اين بابى است در احكام مستحاضه‌

[حكم حائض‌]

(روى ابو الصّباح الكنانىّ عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه فى امرأة اصبحت صائمة فلمّا ارتفع النّهار او كان العشاء حاضت أ تفطر قال نعم و ان كان قبل المغرب فلتفطر و عن امرأة ترى الطّهر فى اوّل النّهار فى شهر رمضان و لم تغتسل و لم تطعم كيف تصنع بذلك اليوم قال انّما فطرها من الدّم)

و كالصحيح منقول است از ابراهيم عظيم الشأن از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه در زنى كه در صبح روزه بود و چون قريب بظهر شد يا بعد از عصر حايض شد آيا روزه‌اش باطل مى‌شود حضرت فرمودند كه بلى و اگر چه پيش از شام باشد كه حيض بيايد مى‌بايد كه روزه را افطار كند و در زنى كه حايض بود و در اول روز پاكشد در ماه رمضان و غسل نكرد و چيزى نخورد به آن روز چه كند حضرت فرمودند كه افطارش از خونست. پس ظاهر شد كه خون سبب فساد صوم است خواه آمدن حيض باشد و خواه در پاك شدن از حيض هر گاه يك جزوى از روز حايض باشد آن روز باطل است و قضا مى‌بايد كرد و به همين مضمون روايت كرده است كلينى در حسن كالصحيح از حلبى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه‌