لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٤٢ - روزه وصال

يجعل الرّجل عشاءه سحوره)

و در كافى سحورا است و در صحيح از حلبى منقول است كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه وصالى كه حضرت سيد المرسلين ٦ از آن نهى فرموده‌اند آن است كه افطار شام را به سحر اندازند به آن كه در نيت قصد كند كه روزه مى‌دارم فردا را و فردا شب را تا سحر قربة إلى اللَّه. و ظاهر حديث اعم از آن است كه نيت صوم شب بكند يا نكند و احوط آن است كه اول شام به آب يا به خرمائى افطار كند و اگر قصد كند كه روزه تمام شد و قصد افطار كند بد نيست.

و در صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه صوم وصال آن است كه يك روز و يك شب روزه دارد و در سحر افطار كند و ظاهر اين حديث آن است كه با قصد صوم وصال مى‌شود.

و در قوى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه وصال نكنند روزه را يعنى در روز روزه نگيرند كه در شبش افطار نكنند و اگر به اندكى آب افطار كنند وصال نيست بى‌دغدغه، و نزد عوام روزه وصالى هست كه سه شبانه روز چيزى نمى‌خورند به گمان آن كه اهل بيت صلوات اللَّه عليهم روزه به روزه برده‌اند و اين افتراست و بر تقديرى كه اهل بيت را جايز باشد ديگر آن را مشروع نيست به اتفاق و حق اين است كه ايشان را نيز مشروع نبوده است و وصال از خصايص حضرت سيد الانبياء و المرسلين بوده است چنانكه گذشت و سنيان را گمان اين است كه ماه شعبان را با ماه رمضان روزه داشتن كه يك روز را در ميانه نخورند كه يوم الشك باشد وصال است و منقول است از حضرت امام جعفر صادق‌