لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٤٤ - روزه دهر

خواه در وصال روز و خواه در وصال شعبان با ماه رمضان، پس وصال كل عمر مشقتش عظيمتر است و شارع مى‌خواهد كه بر بدن بار را گران نكنند آن مقدار كه در ميان راه بمانند لهذا بر روزه سه روز در هر ماه مقرر فرمودند كه ثواب صوم دهر را داشته باشد بى مشقت چنانكه مقتضاى شريعت سمحه سهله است و هم چنين خاموشى يك روز تا شب اگر چه بر نفس دشوار است و سبب ثواب بوده است در شرع سابق و ليكن چون حق سبحانه و تعالى در اين است چنان كرده است كه خاموشى از ما لا يعنى باشد و در غير آن زبان مشغول اذكار الهى باشد تا هر دو ثواب را بى مشقت داشته باشند و دور نيست كه اين تعليق از صدوق از اين جهت شده باشد از جهت اختصار و ليكن بعيد است چون در اصطلاح محدثين تدليس مذموم است و اين احتمال راه ندادن به امثال ايشان اولى و احوط است و ظاهر آن است كه صوم دهر كرامتش اقل ثوابا خواهد بود چون احاديث متواتره وارد شده است كه روزه سپر آتش جهنم است و هر جا كه به عنوان حرام باشد به اعتبار دخول عيدين است.

و در موثق كالصحيح منقول است از سماعه كه گفت از آن حضرت سؤال كردم از روزه دهر فرمودند كه مكروهست و فرمودند كه باكى نيست كه يك روز بگيرد و يك روز بخورد و اللَّه تعالى يعلم.

(و روى عن البزنطى عن هشام ابن سالم عن سعد الخفّاف عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه قال كنّا عنده ثمانية رجال فذكرنا رمضان فقال لا تقولوا هذا رمضان و لا ذهب رمضان و لا جاء رمضان فانّ رمضان اسم من اسماء اللَّه عزّ و جلّ و لا يجي‌ء و لا يذهب انّما يجي‌ء و يذهب الزّائل و لكن قولوا شهر رمضان فالشّهر مضاف إلى الاسم و الاسم اسم‌