لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٣٥ - روزه هيجده ذى الحجه

نمى‌فرمايد تا ولايت اهل البيت را صلوات اللَّه عليهم نداشته باشند چنانكه فرموده است در قرآن مجيد كه اطاعت كنيد خداوند خود را و اطاعت كنيد رسول او را و اولو الامر خود را و ولى شما واجب الاطاعه شما نيست مگر خدا و رسول او و جمعى كه ايمان به خدا و رسول آورده‌اند و اقامت صلاة مى‌كنند و در حالت ركوع زكات مال خود را مى‌دهند و منتظم نمى‌شود اسباب طاعت الهى مگر با تمسك به عصمت نبى و عصمت اهل ولايتش چنانكه فرموده است كه همگى اعتصام جوييد بحبل اللَّه به آن كه دست در دامان متابعت ايشان زنيد تا شما را به بهشت رسانند.

و بر پيغمبرش ٦ فرستاد در روز دوح و از اين جهت يوم الدوح مى‌گويند كه دوح جمع دوحه است و دوحه درخت بزرگست و حضرت سيد المرسلين كه در غدير خم فرود آمدند فرمودند كه زير سه درخت عظيم را كه از خار مغيلان ريخته بود رفتند، و منبرى از جهاز شتران ساختند و حضرت بر آن منبر فرمودند و هفتاد هزار كسى كه با آن حضرت بودند همه در زير آن سه درخت قرار گرفتند پس حضرت خطبه طويل را خواندند كه مذكور خواهد شد و در آن روز حق سبحانه و تعالى بر جميع خلايق ظاهر ساخت آن چه اراده او بود در امر برگزيدگان خودش از جميع خلايق و آن حضرت را مبالغه فرمود كه تبليغ اين رسالت بفرمايد كه‌ يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ‌ يعنى اى پيغامبر برگزيده برسان به خلايق آن چه را بر تو نازل شده است كه على امير مؤمنان و پادشاه و واجب الاطاعه ايشان است و مبالغه عظيم فرمود به آن كه فرمود كه اگر اين رسالت را در امامت آن حضرت نرسانى هيچ رسالتى را نرسانيده خواهى بود و همه ضايع خواهد شد چون امامت مثل توحيد و نبوت از اصول دين‌