لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٦ - باب فضل اصطناع المعروف

نيايد و يا اگر آمده باشد دفع شود چنانكه در حديث كالصحيح ديگر از آن حضرت وارد شده است كه نيكيها دفع مى‌كند بلاهاى بد را.

(و قال رسول اللَّه ٦ افضل الصّدقة صدقة عن ظهر غنى و ابدا بمن تغول و اليد العليا خير من اليد السّفلى و لا يلوم اللَّه عزّ و جلّ على الكفاف)

و در حسن كالصحيح از آن حضرت منقول است كه فرمودند كه هر معروفى صدقه است و بهترين صدقه صدقه‌ايست كه زياد آمده باشد از غنى يعنى او را فقير نكند بلكه بعد از غنا داده باشد و بعضى گفته‌اند كه آن چه از عيال زياده آمده باشد يا آن كه غنا بماند.

چنانكه در حديث ديگر وارد شده است كه بهترين صدقات صدقه‌ايست كه باقى گذارد غنا را اعم از آن كه بمال باشد يا به توكل باشد كه در واقع نفس او و عيال او مطمئن باشند و مضطرب نشوند و ابتدا كن اول به نفقه عيال كه آن نيز بمنزله صدقه‌ايست يا بعد از نفقه واجب ايشان اگر خواهى كه تصادفى به فقرا دهى در توسعه عيال صرف كن كه آن بهتر است و دست بالاتر بهتر است از دست پائين‌تر و دست بالاتر دست دهنده است و پائين تر گيرنده است يا بالاتر دستى است كه تصدق نگيرد يا دست فقير بالاتر است كه سبب ثواب غنى مى‌شود و حق سبحانه و تعالى ملامت نمى‌كند بر كفاف كه اگر بقدر نفقه خود و عيال خود داشته باشد و چيزى به فقير وسايل ندهد محل ملامت خدا و خلق نيست و بر هر يك از اين فقرات احاديث بسيار وارد شده است و شكى نيست در اينها و اينها نيز از جوامع كلام است.

(و قال صلوات اللَّه عليه انّ البركة اسرع إلى البيت الّذى يمتار منه‌