لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٤ - روزه رمضان قبل از اسلام بر كسى واجب نبود

بيست و سه سال نازل شده است پس مراد از نزول قرآن در اول رمضان آن خواهد بود كه از لوح محفوظ ببيت المعمور آمده باشد و در شب قدر به آسمان دنيا كه فلك قمر است و در اين عرض بر حضرت نازل شده باشد سوره سوره و آيه آيه و ممكن است كه از اول بعثت تا وفات كه بيست و سه سال بود در سه سال متوالى يا متفرق قرآن نيامده باشد چنانكه وارد است كه آخر سوره كه نازل شد اذا جاء نصر اللَّه بود كه در فتح مكه معظمه نازل شد و تا وفات آن حضرت قريب به سه سال شد چنانكه در بعضى از روايات واقع شده است و بنا بر قول جمعى كه در سال دهم نازل شد سه سال متفرق خواهد بود.

و در موثق كالصحيح منقول است از حفص كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه قرآن در ماه رمضان نازل شد و حال آن كه در بيست سال نازل شد حضرت فرمودند كه همه نازل شد به بيت المعمور و از آنجا در مدت بيست سال نازل شد و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه قرآن را به آسمان دنيا آوردند و در عرض بيست و سه سال نازل شد و خواهد آمد اخبار در باب شب قدر.

[روزه رمضان قبل از اسلام بر كسى واجب نبود]

(و روى سليمان بن داود المنقرىّ عن حفص بن غياث النخعىّ قال سمعت ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه يقول انّ شهر رمضان لم يفرض اللَّه صيامه على احد من الامم قبلنا فقلت له فقول اللَّه عزّ و جلّ‌ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ‌ قال انّما فرض اللَّه صيام شهر رمضان على الانبياء دون الأمم ففضّل به هذه الامّة و جعل صيامه فرضا على رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه‌