لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٨٦ - باب ثواب السحور

و منقول است در موثق از سماعه كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از سحور كسى كه خواهد كه روزش روزه باشد حضرت فرمودند كه اما در ماه رمضان به درستى كه فضيلت عظيم در سحور است اگر چه شربتى از آب باشد و اما در روزهاى مستحب هر كه خواهد كه سحور كند بكند و هر كه نكند باكى نيست.

(و ساله ابو بصير عن السّحور لمن اراد الصّوم أ واجب هو عليه فقال لا باس بان لا يتسحّر ان شاء فامّا فى شهر رمضان فانّه افضل ان يتسحّر احبّ ان لا يترك فى شهر رمضان)

و در حسن كالصحيح منقول است از ابو بصير كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از سحور كسى را كه اراده صوم داشته باشد و در بعضى از نسخ فى اداء الصوم است و از تصحيف نساخ است و در كافى مثل اصل است آيا واجبست سحور بر او حضرت فرمودند كه اگر سحور نكند باكى نيست اگر نخواهد و اما در ماه رمضان افضل آنست كه سحور كند و من دوست مى‌دارم يا ما اهل بيت دوست مى‌داريم كه ترك نكند سحور را در ماه مبارك رمضان.

(و قال النّبيّ ٦ تعاونوا بأكل السّحر على صيام النّهار و النّوم عند القيلولة على قيام اللّيل)

و كالصحيح منقولست از رفاعه كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه يكديگر را مدد كنيد به آن كه از خواب بيدار كنيد و ترغيب كنيد يا خود را مدد كنيد به خوردن سحر بر روزه روز و بخواب چاشت بر بيدارى شب.