لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٨٥ - باب ثواب السحور

باب ثواب السّحور

(قال رسول اللَّه ٦ السّحور بركة)

اين بابى است در ثواب سحر چيزى خوردن يا آشاميدن كسى كه خواهد روز روزه باشد منقول است بروايت سكونى كه آن حضرت ٦ فرمودند كه سحر چيزى خوردن يا آشاميدن سبب ازدياد توفيق و عمر و مال است و مناسب ضم است كه مصدر باشد يا اسم مصدر اما محدثان اكثر بفتح مى‌خوانند و بفتح آن چيزى است كه بان سحور مى‌كنند مثل وضو و وقود در آبى كه به آن وضو مى‌سازند و در هيمه كه به آن مى‌افروزند.

(قال ٦ لا تدع أمّتي السّحور و لو على حشفة تمر)

و بروايت سكونى منقولست كه حضرت سيد الانبياء ٦ فرمودند كه امت من ترك نكنند سحر خوردن را اگر چه يك خرماى زبونى يا خرماى خشكى يا ضعيف بى‌دانه باشد كه به آن ثواب سحور حاصل مى‌شود.

(و سال سماعة ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن السّحور لمن اراد الصّوم فقال امّا فى شهر رمضان فانّ الفضل فى السّحور و لو بشربة من ماء و امّا فى التّطوّع فمن احبّ ان يتسحّر فليفعل و من لم يفعل فلا باس)