لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٧٦ - جايز نيست صايم را كه روغن و شير در بينى چكاند

[حقنه كردن صائم‌]

(و سال احمد بن محمّد بن ابى نصر البزنطىّ ابا الحسن الرّضا صلوات اللَّه عليه عن الرّجل يحتقن يكون به العلّة فى شهر رمضان فقال الصّائم لا يجوز له ان يحتقن)

و به بيست سند صحيح و كالصحيح منقول است از بزنطى كه گفت از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از شخصى كه مرضى داشته باشد در ماه رمضان و خواهد كه حقنه كند فرمودند كه صايم را جايز نيست كه حقنه كند چون حقنه با صوم جمع نمى‌شود بلكه مى‌بايد افطار كند اگر چه به حقنه باشد، و ظاهر اطلاق حقنه منصرف مى‌شود به مايع و بر تقديرى كه بر جامد نيز اطلاق كنند در اين حديث حمل بر مايع مى‌بايد كرد جمعا بين الاخبار.

چنانكه مرويست بهشت سند صحيح از على بن جعفر كه گفت سؤال كردم از برادرم حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليهما از مرد و زن كه مى‌توانند شاف برداشتن در وقتى كه روزه باشند حضرت فرمودند كه باكى نيست.

و در موثق كالصحيح منقولست از حسن بن على بن فضال كه عريضه نوشتم به خدمت حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه در برداشتن شاف و غير آن از پيش يا از پس در صوم حضرت فرمودند بخط مبارك خود كه باكى نيست در جامد و از اين باب است جمعى كه ترياك خورند گاه هست كه سحر خوابشان مى‌برد و بعد از صبح بيدار مى‌شوند ظاهرا ترياك را اگر شاف كنند و بردارند نفع مى‌كند ايشان را.

[جايز نيست صايم را كه روغن و شير در بينى چكاند]

(و لا يجوز للصّائم ان يستعط)

و جايز نيست صايم را كه سعوط كند و در بينى چكاند روغن و شير و