لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٥٧ - روزه هيجده ذى الحجه

به اصحاب كسا واقع شد و آيه تطهير نازل شد با آيه مباهله در شأن اهل البيت و سنت است كه غسل كند و جامهاى پاكيزه به پوشد و بوى خوش بكند، و شيخ طوسى گفته است كه روز بيست و پنجم ذى الحجه روز مباهله است و مرويست كه روز بيست و چهارم است و اين قول اظهر است.

و روايتى ذكر كرده است مسندا از محمد بن صدقه عنبرى از حضرت ابى ابراهيم موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما كه فرمودند كه روز مباهله روز بيست و چهارم ذى الحجه است و در اين روز هر چه خواهى از نماز بگذار و هر دو ركعت كه بگذارى بعد از آن هفتاد مرتبه استغفار مى‌كنى بعد از آن مى‌ايستى و نظر به موضع سجده مى‌كنى وقتى كه پيشتر غسل كرده باشى و اين دعا را مى‌خوانى كه الحمد للّه رب العالمين الخ.

و شيخ و ابن طاوس ذكر كرده‌اند كه در روز بيست و چهارم ذى الحجه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه در اثناء نماز در حالت ركوع انگشترى به سايل دادند آيه انما وليّكم اللَّه در امامت آن حضرت صلوات اللَّه عليه نازل شده و در شب بيست و پنجم شب آخر سه شب بود كه طعام به سايل اسير دادند، و در روزش سوره هل اتى نازل شد.

و ابن طاوس چند روايت از خاصه و عامه نقل كرده است كه در روزش مايده بهشت از جهة ايشان نازل شد، سنت است كه اين روز را به شكرانه اين نعمتها روزه بدارند و ثعلبى در تفسير ذكر كرده است، و موفق بن احمد خوارزمى نيز روايت كرده است كه در روزش مائده نازل شده و زمخشرى نيز ذكر كرده است نزول مائده را اما وقتش را ذكر نكرده است.

و سيد بن طاوس على بن موسى رضى اللَّه عنه ذكر كرده است كه به اسانيد