لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧٠٦ - اعتكاف و حاجت مؤمن

بهشت جا مى‌دادم و ليكن بهشت حرام است بر كسى كه كافر مرده باشد و ليكن اى آتش از او دور باش و به او آزار مرسان، و هر صبح و شام روزى او را به نزد او برند گفتم از بهشت حضرت فرمودند كه از هر كجا خدا خواهد.

و از آن حضرت منقول است كه قضاى حاجت مؤمن نزد حق سبحانه و تعالى بهتر است از هزار بنده آزاد كردن و تهيه هزار كس كردن و ايشان را به جهاد فرستادن.

و در صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه هر مؤمنى كه حاجت برادر مؤمن خود را بر آورد حق سبحانه و تعالى فرمايد كه ثواب تو بر من است و اقل مرتبه احسان من به تو بهشت است و فرمودند كه از جهة رفتن به حاجت برادر مؤمن ده حسنه مى‌نويسند و ده سيئه محو مى‌كنند و ده درجه بلند مى‌كنند و ثواب ده بنده آزاد كردن از جهة او مى‌نويسند و بهتر است از يك ماه اعتكاف در مسجد الحرام كه به جا آورد.

و در موثق كالصحيح منقول است از ابو بصير كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه سعى كند در قضاء حاجت برادر مؤمنش و در آن باب سعى نمايد تا حق سبحانه و تعالى آن حاجت را بر آورد حق سبحانه و تعالى در نامه عمل او بنويسد يك حج و يك عمره و دو ماه اعتكاف در مسجد الحرام و دو ماه روزه داشتن و اگر سعى كند و آن حاجت ساخته نشود ثواب حج و عمره در نامه عملش نوشته مى‌شود.

و در صحيح از زيد منقول است كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه به فرياد رسد برادر مغموم مهموم را و غمش را بردارد حق سبحانه و تعالى بنويسد از جهة او هفتاد و دو رحمت را كه يكى را در دنيا به او