لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٠٣ - مريض با دست خود صدقه دهد

نوع از انواع بلا را يعنى اگر كسى هفتاد بلا داشته باشد و تصدّق كند همه دفع مى‌شود يا آن كه هفتاد نوع از انواع بلا به سبب تصدق دفع مى‌شود و آن انواع را حق سبحانه و تعالى مى‌داند يا آن كه غرض از هفتاد كثرتست هم چنان كه ظاهرا مراد از هفتصد نيز كثرتست تا مخالفت نباشد ميان اين دو حديث يا آن كه هفتصد عدد باشند و هفتاد نوع كه هر كسى را ده شيطان از يك نوع موكل باشد كه ده عدد از فقر ترسانند و ده عدد وجهى ديگر گويند چنانكه مذكور شد با آن كه اگر غرض رضاى الهى باشد هفتصد مانع باشد و اگر مقصودى نداشته باشد هفتاد معارض داشته باشد

[مريض با دست خود صدقه دهد]

(و قال صلوات اللَّه عليه يستحبّ للمريض ان يعطى السّائل بيده و يامر السّائل ان يدعو له)

و در حسن كالصحيح از عبد اللَّه بن سنان منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه سنت است بيمار را كه بدست خود صدقه به سايل دهد و خود به سايل بگويد كه از جهة او دعا كند.

و كالصحيح منقول است از محمد كه عرض نمودم به حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه كه دو پسرم فوت شدند و يك پسرك صغيرى مانده است حضرت فرمودند كه تصدق كن از جهة او تا بماند و چون خواستم كه برخيزم حضرت فرمودند كه طفل را بگو كه بدست خود بدهد اگر چه پاره نان باشد و اگر چه اندكى باشد و هر چه را بقصد رضاى الهى دهى بزرگست زيرا كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه هر كه به سنگينى ذره عمل خير مى‌كند ثواب آن را يابد و هر كه به سنگينى ذره عمل شر كند جزاى آن را مى‌يابد و حق سبحانه و تعالى مى‌دانست كه همه كس قدرت بر بنده آزاد كردن ندارند طعام دادن مؤمن را