لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٨ - دعا امام كاظم ع

سبب نقصان ثوابم شود.

اى خداوند مهربان بخشاينده بگردان مرا در اين سال آينده در حفظ و امان خودت و در پناه خودت و جامه عافيت را بر سرم گير يعنى جميع اعضاى من سالم باشند از مرضها و از گناهان و ببخشا كرامت و احسانت را بمن خداوندا هر كه پناه به تو آورد عزيز است و كسى بر وى دست ندارد، و بزرگست ثناى تو و نيست خداوندى بجز تو، خداوندا بگردان مرا تابع صالحانى كه از پيش رفته‌اند از بندگان خودت و مرا نيز از عقب ايشان ببر به جايى كه ايشان را برده كه آن مراتب عاليه بهشت است و بگردان مرا چنانكه فرمان بردار باشم جمعى را كه هميشه راست گفته‌اند بر تو و دروغ بر تو نبسته‌اند و ايشان ائمه معصومينند يا انبيا و ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم چنانكه در قرآن مجيد فرموده است كه اى مؤمنان از خدا بترسيد و با صادقان باشيد كه هميشه راست گفته‌اند خصوصا بر خدا و رسول ٦ چرا كه محال است كه غير معصوم دروغ بر خدا و رسول نبندد چون ممكن است كه آدمى دروغ نگويد اما ممكن نيست كه علما دروغ بر خدا و رسول نبندند زيرا كه همه مسائل قطعى نيست و همه احاديث معلوم نيست كه حضرات فرموده باشند پس اگر شخصى حديثى يا آيه را كه معنى ظاهرى داشته باشد بگويد و در واقع غلط كرده باشد دروغ بسته است بر خدا و رسول به نادانى و نهايتش آنست كه اگر بذل جهد خود كرده باشد مؤاخذ نباشد اگر چه در اين نيز سخن هست و ظاهر بسيارى از احاديث آنست كه مؤاخذ نيز هست و مؤاخذه او كمتر از مؤاخذه كسى است كه عمدا دروغ بسته باشد، و تسليم عبارت از آنست كه اگر حديثى از رسول خدا يا از ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم بما رسد و عقل ما به آن نرسد نفى آن نمى‌بايد كرد كه غلط