لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٢١ - اگر غسل را فراموش كند

نساخ كافى شده است كه به جاى تصيبه الجنابة يصيب الجارية خوانده‌اند و محتمل است كه حديث ديگر باشد چون بسند ديگر است.

(و ساله صلوات اللَّه عليه عبد اللَّه بن سنان عن رجل يقضى شهر رمضان فيجنب من اوّل اللّيل و لا يغتسل حتّى يجي‌ء اخر اللّيل و هو يرى انّ الفجر قد طلع قال لا يصوم ذلك اليوم و يصوم غيره)

و در صحيح منقولست از عبد اللَّه كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه خواهد قضاء ماه رمضان را بگيرد و در اول شب جنب شود و غسل نكند تا آخر شب و ببيند كه صبح طالع شد حضرت فرمودند كه اين روز را روزه نگيرد و روز ديگر را روزه بگيرد و عبارت شيخ قريبست باين عبارت و خالى از چيزى نيست.

و كلينى در صحيح از عبد اللَّه به سندى غير از اين سند و سند شيخ روايت كرده است كه گفت پدرم عريضه نوشت به خدمت آن حضرت صلوات اللَّه عليه و اراده داشت يا قضاى ماه رمضان مى‌گرفت عرض نمود كه صبح مى‌شود و جنبم و غسل نكرده‌ام تا صبح مى‌شود پس فرمان همايون آن حضرت رسيد كه اين روز را روزه مگير و فردا را روزه بدار و ظاهرا اول بعنوان مكاتبه پدرش نوشته بوده و خود نيز از آن كه حضرت مشافهة از جهة طمأنينه قلب سؤال كرده بوده، و مؤيد اين حديث است موثقه سماعه كه گفت از آن حضرت سؤال كردم از شخصى كه ميان شب محتلم شود در ماه رمضان و بعد از آن كه دانست كه محتلم شده است باز بخواب رود و بيدار نشود تا صبح طالع شود حضرت فرمودند كه بر اوست كه آن روز را تمام كند و روزى ديگر را قضا كند ديگر عرض كردم كه اگر خواهد قضاى ماه رمضان را بگيرد و صبح طالع شود حضرت‌