لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٢٠ - روزه مستحبى در سفر

اين مضمون احاديث بسيار وارد شده است.

(قال مصنّف هذا الكتاب رحمه اللَّه قد اخرجت تقصير المسافر فى جملة ابواب الصّلاة فى هذا الكتاب و الحدّ الّذى يجب فيه التّقصير و الّذين يجب عليهم التّمام)

چنين گويد مصنف اين كتاب رحمه اللَّه كه من ذكر كردم احاديثى را كه از كتب معتبره بيرون آورده بودم در جمله ابواب نماز در اين كتاب و ذكر كردم حد مسافت تقصير را و آن جمعى را كه در سفر نماز را تمام مى‌كنند پس اگر خواهى رجوع به آن كن اگر چه اكثر محدثين اكثر احاديث اين باب را در هر دو جا ذكر مى‌كنند.

[روزه مستحبى در سفر]

(فامّا الصّوم التّطوّع فى السّفر فقد قال الصّادق صلوات اللَّه عليه ليس من البرّ الصّوم فى السّفر)

و اما روزه سنّتى در سفر پس بتحقيق كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه از خوبى نيست روزه در سفر عبادتى كه خوب نباشد و شارع نخواهد حرامست.

و در صحيح از صفوان منقولست كه از حضرت ابى الحسن على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليه پرسيدند از شخصى كه سفر كند در ماه رمضان و روزه گيرد چونست حضرت فرمودند كه روزه سفر از اعمال خير نيست و اين حديث دلالت مى‌كند كه هر صومى خوب نيست پس نافله نيز خوب نباشد و ممكن است كه مراد حضرت از صوم صوم ماه رمضان باشد و الف لام عهد باشد و ظاهرا در نافله حديثى از حضرت صادق به صدوق رسيده باشد يا چون جواب حضرت در اينجا عام است خصوص سؤال سبب خصوص جواب‌