لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٢٢ - سفر بعد از ظهر

ان ينتصف النّهار فليفطر و ليقض ذلك اليوم و ان خرج بعد الزّوال فليتمّ يومه)

و به دوازده سند صحيح و كالصحيح مرويست از حلبى كه گفت سؤال كردند از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه از خانه بيرون رود بقصد سفر و روزه باشد حضرت فرمودند كه اگر پيش از زوال بيرون رود افطار كند و آن روز را قضا كند و اگر بعد از زوال بيرون رود آن روز را تمام مى‌كند و قضا نمى‌كند و حمل كرده‌اند بر آن كه شب اراده سفر داشته باشد و محتمل است كه حمل كنيم اراده سفرى كه در حديث وارد شده است بر اراده شب و ليكن بعيد است بلى دلالت مى‌كند بر آن كه قصد سفر ضرور است در قصر و ليكن عبارت راويست و بر تقديرى كه راوى اين قصد كرده باشد دليل نمى‌شود.

(و روى العلا عن محمّد بن مسلم عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال اذا سار الرّجل فى شهر رمضان فخرج بعد نصف النّهار فعليه صيام ذلك اليوم و يعتدّ به من شهر رمضان و اذا دخل ارضا قبل طلوع الفجر و هو يريد الاقامة بها فعليه صوم ذلك اليوم و ان دخل بعد طلوع الفجر فلا صيام عليه و ان شاء صام)

و به يازده سند صحيح و يك موثق كالصحيح منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه شخصى در ماه رمضان بسفر رود و بعد از نصف روز بيرون رود مى‌بايد كه آن روز را روزه دارد و روزه ماه رمضان حساب كند و اگر داخل شود در شهرى يا غير آن پيش از طلوع صبح و قصد اقامت ده روز يا زياده در آنجا داشته باشد واجبست كه آن روز را روزه دارد