لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٣٤ - حكم مستحاضه
و منقول است در موثق كه سماعه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از حكم مستحاضه حضرت فرمودند كه روزه مىگيرد ماه رمضان را مگر ايّامى كه در آن ايّام حايض باشد كه روزه را مىخورد و بعد از ماه رمضان قضا مىكند هر چه را خورده است.
(و سال عبد الرّحمن بن الحجّاج ابا الحسن صلوات اللَّه عليه عن المرأة تلد بعد العصر أ تتمّ ذلك اليوم ام تفطر قال تفطر ثمّ تقضى ذلك اليوم)
و منقول است در حسن كالصحيح و در صحيح از عبد الرحمن كه گفت سؤال كردم از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه از زنى كه بعد از عصر بزايد آيا آن روز را تمام مىكند چون اكثرش را گرفته است در پاكى يا افطار مىكند چون طهارت از حيض و نفاس شرط است در وجوب و صحت صوم حضرت فرمودند كه افطار مىكند يا به سبب ديدن خون و ولادت افطار كرده است كه خون فطر اوست و آن روزه را قضا مىكند.
و از اين حديث ظاهر شد كه نفساء حكم حايض دارد و ظاهر آنست كه افطار به سبب خون نفاس است كه غالبا با ولادت يا بعد از ولادت مىآيد و بسيار نادر است كه وضع حمل بشود و خون نيايد و نقل كردهاند كه در زمان حضرت سيد المرسلين ٦ يك مرتبه واقع شد آن زن را جفوف ناميدند يعنى بسيار خشك و خشكى بالاتر از اين نمىباشد.
(و روى العيص بن القاسم عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال سألته عن المرأة تطمث فى شهر رمضان قبل ان تغيب الشّمس قال تفطر حين تطمث)