لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٨٨ - باب ثواب السحور

سياه عرض كردم كه كدامند حضرت فرمودند كه خرما و آب، و مويز و آب و در موثق از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه نيز منقول است به همين.

(و سال رجل الصّادق صلوات اللَّه عليه فقال اكل و انا اشكّ فى الفجر فقال كل حتّى لا تشكّ)

و در موثق از اسحاق منقول است كه گفت از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم كه سحر مى‌خورم و شك دارم كه صبح شده است يا نه حضرت فرمودند كه مى‌توانى خورد تا يقين به همرسد كه صبح شده است يا بخور و وسواس مكن تا شك نكنى.

(و قال صلوات اللَّه عليه لو انّ النّاس تسحّروا ثمّ لم يفطروا الّا على الماء لقدروا على ان يصوموا الدّهر)

و از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقول است كه اگر مردمان سحور بخورند و شب افطار بر آب كنند نه بر چيزى ديگر مى‌توانند بى مشقت كه هميشه روزه بگيرند چون سحور دفع گرسنگى روز مى‌كند و آب دفع تشنگى يا بالخاصية چنين است و محتمل است كه مراد اين باشد كه اول شب همين آب بخورند و بس و طعام را در سحر خورند و اين معنى مجربست و مدتى هميشه روزه بودم و تعب نمى‌كشيدم و اللَّه تعالى يعلم.